Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 9 lutego 2012 r. ustanowiono dla T. K. radcę prawnego z urzędu w sprawie ze skargi wymienionej o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 marca 2004 r. sygn. akt IV SA 4275/02.
Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. pełnomocnikiem strony wyznaczyła radcę prawnego J. B. W dniu 22 lutego 2012 r. pełnomocnikowi doręczono odpis odpowiedzi organu administracji na skargę (karta nr 61 akt sprawy).
Postanowieniem z dnia 29 lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę T. K. Odpis postanowienia z uzasadnieniem doręczono wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi skarżącej w dniu 6 marca 2012 r. (karta nr 74 akt sprawy).
W dniu 5 kwietnia 2012 r. (data stempla pocztowego) radca prawny J. B. zawiadomił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie o stwierdzeniu braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 29 lutego 2012 r. Poinformował zarazem, że opinia w tym przedmiocie została doręczona T. K. Do zawiadomienia dołączył kopię wspomnianej opinii z potwierdzeniem odbioru przez skarżącą.
Jednocześnie radca prawny J. B. zwrócił się o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że koszty tej pomocy nie zostały zapłacone w całości ani w części.
W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Oznacza to uprawnienie i obowiązek ustalenia przez sąd lub referendarza sądowego, czy pomoc prawna rzeczywiście została udzielona. W przypadku zaś sporządzenia przez pełnomocnika z urzędu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wyrazem udzielenia pomocy prawnej jest opinia sporządzona na piśmie i doręczona przez pełnomocnika stronie.
Ze złożonego do akt sprawy egzemplarza opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej sporządzonej przez wyznaczonego z urzędu pełnomocnika wynika, że opinia ta została przekazana skarżącej.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez radcę prawnego uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).
Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Stosownie zaś do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka minimalna wynosi 50% wskazanej wyżej kwoty, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu, o przyznanie kosztów której zwrócił się radca prawny J. B., sprowadzała się do sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 lutego 2012 r. sygn. akt IV SA/Wa 170/12. Wyznaczony radca prawny powinien zatem otrzymać wynagrodzenie według stawki określonej w § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) wskazanego rozporządzenia. Ponieważ prowadził on sprawę przed wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji, opłata wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia.
Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.