Uzasadnienie
W dniu 11 czerwca 2019 r. Z. L. (dalej: skarżąca) złożyła skargę – jak twierdzi - na opisaną w sentencji decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za przetwarzanie odpadów na terenie kopalni kruszywa w obrębie wsi [...], gmina [...], bez wymaganego zezwolenia.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Ochrony Środowiska wniósł o jej odrzucenie wskazując, że decyzja z tego dnia i podanej sygnaturze nie została wydana.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) zwanej w skrócie "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przepis art. 3 § 2 P.p.s.a. zawiera zamknięty katalog aktów i czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego, natomiast w § 3 tego artykułu znajduje się odesłanie do regulacji szczególnych, które przewidują drogę sądowoadministracyjną.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi – zdaniem skarżącej – jest decyzja Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] kwietnia 2019 r., znak: [...] utrzymująca w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2018 r., znak: [...] w sprawie wymierzenia kary pieniężnej za przetwarzanie odpadów na terenie kopalni kruszywa w obrębie wsi [...], bez wymaganego zezwolenia. Po analizie akt sądowych jak również dostępnych akt administracyjnych należy stwierdzić, że ww. decyzja nie została wydana. Z wyjaśnień organu zawartych w odpowiedzi na skargę wynika, że postępowanie odwoławcze od decyzji organu pierwszej instancji jest w toku i nie została jeszcze wydana decyzja wymierzająca karę pieniężną za przetwarzanie odpadów na terenie kopalni kruszywa w obrębie wsi [...]. Co prawda organ drugiej instancji wydał decyzję [...] kwietnia 2019 r., znak: [...] wymierzającą skarżącej karę pieniężną jednakże sprawa ta dotyczyła kary za przetwarzanie odpadów na terenie kopalni kruszywa w obrębie wsi [...]. Decyzja ta została w dniu 6 czerwca 2019 r. zaskarżana do Sądu.
Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że Z. L. wniosła skargę na nieistniejącą decyzję organu drugiej instancji, która nigdy nie została wydana. W tej sytuacji wniesiona skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.).
Z powyższych względów Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. i art. 58 § 3 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia.