Uzasadnienie
B. K. przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczyniła, wydaną po rozpatrzeniu wniosku P. w P., decyzję [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w W. z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na usunięcie drzew.
W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej odrzucenie, wskazując m.in., że B. K. nie wyczerpała administracyjnego toku instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W myśl natomiast art. 52 § 2 ppsa przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Od zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w W. z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na usunięcie drzew, stronom przysługiwało prawo złożenia odwołania do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Decyzja zawiera prawidłowe pouczenie w tym zakresie.
Nie dokonując oceny, czy skarżąca posiadła przymiot strony w postępowaniu zakończonym wydaniem zaskarżanej decyzji należy stwierdzić, że niewyczerpanie przez nią środka zaskarżenia w postępowaniu przed organem administracji publicznej czyni przedmiotową skargę niedopuszczalną.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.