Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 3

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 7 lutego 2012 r., sygn. akt IV SA/Wa 1711/11

prawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Teresa Zyglewska przewodniczący
Sędzia WSA Jakub Linkowski sprawozdawca
Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska
ref. staż. Renata Puchalska protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 7 lutego 2012 r.
Sprawa
sprawy ze skargi D. B. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania - oddala skargę -

Uzasadnienie

Decyzją Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska [...] z dnia [...] czerwca 2011r. ustalono, w oparciu o przepisy ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko - środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie drogi ekspresowej [...], w zakresie przebudowy fragmentów linii napowietrznej wysokiego napięcia kolidującej z budową [...] w ciągu drogi [...].

Odwołanie od tej decyzji wniósł w dniu 25 lipca 2011 r. D. B. reprezentowany przez adwokata M. J. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2011r. nr [...] Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska, działając na podstawie art. 134 kodeksu postępowania administracyjnego, stwierdził niedopuszczalność ww. odwołania.

Organ centralny w uzasadnieniu swojego postanowienia wskazał, że przedmiotowa decyzja Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska [...] z dnia [...] czerwca 2011r. została doręczona stronom postępowania za pośrednictwem poczty. Ponieważ skarżący nie został uznany przez organ I instancji za stronę postępowania nie był adresatem tej decyzji.

Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska podał w uzasadnieniu postanowienia, że najpóźniejszym terminem doręczenia stronom, biorącym udział w postępowaniu, zaskarżonej decyzji organu I instancji był dzień 27 czerwca 2011r, a zatem termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem 11 lipca 2011 r.

Organ centralny podał, że po tym terminie, w przypadku niewniesienia odwołania, decyzja stała się ostateczna. Podkreślono, że stronie, która nie brała udziału w postępowaniu przed organem I instancji przysługuje prawo do wniesienia odwołania w terminie przewidzianym dla pozostałych stron, którym decyzję doręczono. W razie niewniesienia odwołania we wskazanym terminie, podmiotowi, który nie brał bez własnej winy udziału w postępowaniu, a który uważa się za stronę postępowania przysługuje prawo złożenia wniosku o wznowienie postępowania.

Organ centralny stwierdził, że wobec niedoręczenia decyzji organu I instancji D. B., wniesienie przez niego odwołania po terminie przysługującym stronom, którym decyzję doręczono uznać należy za niedopuszczalne.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienia Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2011r. wniósł D. B., zastępowany przez profesjonalnego pełnomocnika.

Strona skarżąca zarzuciła, iż zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem przepisów postępowania tj. art. 49 k.p.a. poprzez błędne przyjęcie, że termin do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji upłynął z dniem 11 lipca 2011 r.

W skardze podniesiono, że na stronach internetowych Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska [...] w dniu 28 czerwca 2011 r. zamieszczono obwieszczenie dotyczące decyzji organu I instancji. Z treści obwieszczenia wynikało, że będzie ono publicznie dostępne do 12 lipca 2011r. a zatem bieg 14-dniowego terminu na wniesienie odwołania od decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych powinien być liczony od tej daty.

Odpowiadając na skargę Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.

Dodatkowo organ centralny wyjaśnił, że w niniejszej sprawie decyzja organu I instancji była prawidłowo doręczana stronom postępowania za pośrednictwem poczty. W związku z liczbą stron postępowania (poniżej 20) unormowania odnośnie powiadamiania stron za pośrednictwem obwieszczeń nie miały zastosowania. Umieszczenie informacji o decyzji na stronie internetowej nie stanowiło doręczenia dla stron postępowania w rozumieniu art. 49 k.p.a., lecz było informacją dla społeczeństwa o wydaniu decyzji środowiskowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm. - dalej w skrócie: P.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Sąd, badając legalność zaskarżonego postanowienia w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi, uznał iż zaskarżone postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska nie narusza przepisów prawa i w związku z tym skarga podlega oddaleniu.

Poza sporem pozostaje, że skarżący nie wziął udziały w postępowaniu przed organem I instancji i że nie doręczono mu decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska [...] z dnia [...] czerwca 2011 r.

W postępowaniu tym organ uznał za strony inne podmioty, którym doręczył decyzje za pośrednictwem poczty. Najpóźniejszym terminem doręczenia stronom, biorącym udział w postępowaniu, zaskarżonej decyzji organu I instancji był dzień 27 czerwca 2011r., a zatem termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem 11 lipca 2011r. Po tej dacie przedmiotowa decyzja organu I instancji nabrała waloru ostateczności. Gdyby strona skarżąca złożyła odwołanie przed upływem terminu do jej zaskarżenia przez strony biorące udział w postępowaniu tj. do dnia 11 lipca 2011r. wówczas obowiązkiem organu II instancji byłoby rozpoznanie tego odwołania i rozstrzygnięcie go, a w przypadku stwierdzenia, że odwołującemu się nie przysługuje przymiot strony należałoby umorzyć postępowanie odwoławcze.

Natomiast w sytuacji, kiedy podmiot, który nie brał udziału w postępowaniu wniósł odwołanie po upływie terminu wniesienia odwołania dla stron biorących udział w postępowaniu stwierdzić należy, że odwołanie zostało wniesione od decyzji ostatecznej, dlatego obowiązkiem organu było stwierdzenie - w trybie art. 134 k.p.a. - jego niedopuszczalności.

Zgodnie ze stanowiskiem doktryny i utrwalonym orzecznictwem po upływie terminu do wniesienia odwołania osoba, która nie brała udziału w postępowaniu, a twierdzi, że przysługuje jej w sprawie przymiot strony może się skutecznie bronić przez złożenie wniosku o wszczęcie postępowania wznowieniowego na zasadzie art. 145 § 1 pkt4 k.p.a.

W zakończeniu należy także stwierdzić, że w niniejszej sprawie decyzja organu I instancji była prawidłowo doręczana stronom postępowania za pośrednictwem poczty. W związku z liczbą stron postępowania (poniżej 20) unormowania odnośnie powiadamiania stron za pośrednictwem obwieszczeń nie miały zastosowania. Umieszczenie informacji o decyzji na stronie internetowej nie stanowiło doręczenia dla stron postępowania w rozumieniu art. 49 k.p.a., lecz było jedynie informacją dla społeczeństwa o wydaniu decyzji środowiskowej.

Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.