Uzasadnienie
Decyzją z [...] lutego 2020 r. Prezydenta Miasta [...] orzekł o wymeldowaniu S. A. z pobytu stałego przy ul. [...] [...] w [...].
S. A. wniósł odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta [...] z [...] lutego 2020 r.
Po rozpatrzeniu odwołania Wojewoda [...] decyzją z [...] czerwca 2020 r. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z [...] lutego 2020 r.
W piśmie z 16 czerwca 2020 r. (k.
2) S. A. wniósł za pośrednictwem Wojewody [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na "postępowanie w zakresie uzyskania potwierdzenia istnienia zameldowania na pobyt stały S. A. zameldowanego na stałe na ul. [...] [...] lok. [...]".
Zarządzeniem z 15 września 2020 r. (k.
17) skarżący został wezwany do uzupełniania braków formalnych skargi poprzez sprecyzowanie żądania skargi przez wskazanie czy skarżący wniosi skargę na pismo Wojewody [...] z 21 maja 2020 r. w przedmiocie przekazania Prezydentowi Miasta [...] pisma S. A. z [...] maja 2020 r. o wydanie zaświadczenia o zameldowaniu czy też wnosi skargę na działania Wojewody [...] lub Prezydenta Miasta [...] oraz oznaczenie organu, którego skarga dotyczy.
W pismach z 1 października 2020 r. (k. 25, k. 28 – 29) skarżący wskazał, że "skarga od początku dotyczyła Urzędu Miasta w [...] – Wydziału Spraw Obywatelskich".
Wobec oświadczenia zawartego w pismach skarżącego z 1 października 2020 r. zarządzeniem z 8 grudnia 2020 r. (k.
39) skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi z dnia 16.06.2020 r. poprzez sprecyzowanie żądania skargi przez wskazanie czy skarżący wnioski skargę na zaświadczenie z [...] maja 2020 r. Prezydenta Miasta [...] o zameldowaniu S. A. na pobyt stały pod adresem ul. [...] [...] w [...], czy też wnosi skargę na decyzję Prezydenta Miasta [...] z [...] lutego 2020 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania S. A. z pobytu stałego z budynku przy ul. [...] [...] w [...], czy też wnosi skargę na decyzję podatkową Prezydenta Miasta [...] z [...] stycznia 2020 r. nr [...].
W piśmie z 13 stycznia 2021 r. (k. 42 – 43) skarżący wskazał, że wniósł skargę na decyzję Prezydenta Miasta [...] z [...] lutego 2020 r. w przedmiocie wymeldowania S. A. z pobytu stałego w budynku przy ul. [...] [...] w [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019, poz. 2325 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka; przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
W niniejszej sprawie od decyzji Prezydenta Miasta [...] z [...] lutego 2020 r. skarżącemu przysługiwało, zgodnie z zawartym w niej pouczeniem, odwołanie do Wojewody [...]. Skarżący z tego trybu skorzystał i wniósł do organu wyższego stopnia odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta [...] z [...] lutego 2020 r. Należy wskazać, że dopiero od decyzji wydanej przez organ II instancji – Wojewodę [...] skarżącemu przysługiwało prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Tymczasem skarżący przedmiotem skargi uczynił decyzję Prezydenta Miasta [...] z [...] lutego 2020 r. wydaną w postępowaniu administracyjnym w pierwszej instancyjnym, co czyni skargę niedopuszczalną i stanowi podstawę do jej odrzucenia.
Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.