Uzasadnienie
W. P. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu.
Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 18 listopada 2011 r., uzupełnionego wnioskiem z dnia 8 grudnia 2011 r., a także z dodatkowego oświadczenia z dnia 8 grudnia 2011 r., kopii dwóch decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 1 marca 2011 r. o waloryzacji renty i o waloryzacji emerytury oraz zaświadczenia Banku Spółdzielczego w B. z dnia 8 grudnia 2011 r. i kopii orzeczenia Komisji Lekarskiej do Spraw Inwalidztwa i Zatrudnienia w B. z dnia [...] stycznia 1990 r. wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną. Jest osobą zaliczoną do lekkiego stopnia niepełnosprawności. Jego dochód stanowi świadczenie rentowe w wysokości 510,72 zł netto miesięcznie, natomiast dochód żony stanowi emerytura w wysokości 812,81 zł netto miesięcznie. Jedyny majątek skarżącego stanowi dom o powierzchni 75 m2. Nie dysponuje on ani oszczędnościami, ani przedmiotami wartościowymi.
Na stałe, konieczne wydatki W. P. i jego żony składają się: podatek od nieruchomości (408 zł rocznie), opłaty za wodę (266 zł rocznie), opłaty za telefon (119 zł miesięcznie), opłaty za energię elektryczną (151 zł miesięcznie), raty w banku (91 zł miesięcznie), opłaty za wywóz śmieci (42 zł miesięcznie), opłaty za gaz (58 zł miesięcznie), koszty zakupu niezbędnych leków (50 zł miesięcznie).
Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).
Środki uzyskiwane ze świadczeń W. P. i jego żony dają miesięczny dochód w wysokości 1.323,53 zł. Z kolei średnia, miesięczna wysokość wykazanych przez skarżącego niezbędnych wydatków w dwuosobowym gospodarstwie domowym wynosi około 567 zł. Po odliczeniu od miesięcznego dochodu w gospodarstwie domowym wnioskodawcy kwoty niezbędnych, regularnych wydatków, do dyspozycji dwuosobowej rodziny pozostaje więc około 757 zł miesięcznie, co daje niecałe 380 zł na osobę.
Biorąc przy tym pod uwagę aktualny poziom cen dóbr i usług niezbędnych do zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, jak wyżywienie i ubranie oraz fakt, że skarżący i jego żona nie dysponują ani oszczędnościami, ani majątkiem, który można by spieniężyć w celu pozyskania dodatkowych środków, należy stwierdzić, że W. P. nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W tej sytuacji należy uznać, że zostały spełnione przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.