Uzasadnienie
Postanowieniem z 2 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę A. B. na Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie działania organu z uwagi na jej niedopuszczalność.
Powyższe postanowienie zostało doręczone skarżącemu 4 września 2017 r. wraz z pouczeniem o dopuszczalności, sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej.
Skarżący pismem z 4 września 2017 r., nadanym 5 września 2017 r. w urzędzie pocztowym, wniósł "zażalenie na decyzję Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Wydział IV, który odrzucił skargę na Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 173 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), stronie od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, co do zasady, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Podkreślić należy, że sporządzenie skargi kasacyjnej obwarowane jest tzw. przymusem adwokacko-radcowskim. Stosownie do treści art. 175 § 1 p.p.s.a, podmiotem uprawnionym do sporządzenia skargi kasacyjnej jest adwokat lub radca prawny, a także - po myśli § 2 powołanego przepisu - inne wskazane ustawą osoby, czyli oprócz adwokata i radcy prawnego, również sędzia, prokurator, notariusz, profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem.
Natomiast w myśl art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismo skarżącego z 4 września 2017 r. zatytułowane "zażalenie" potraktował jako skargę kasacyjną od postanowienia z 2 sierpnia 2017 r., którym odrzucono skargę A. B. na działanie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Z treści pisma wynika niezadowolenie strony z wydanego rozstrzygnięcia, a jedynym dopuszczalnym środkiem zaskarżenia jaki przysługuje stronie od powyższego postanowienia jest skarga kasacyjna. Pismo zostało złożone w terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej.
Jednocześnie Sąd stwierdził, że wniesiona skarga kasacyjna sporządzona została osobiście przez skarżącego. Składając ten środek zaskarżenia skarżący nie wykazał, że należy do podmiotów uprawnionych do jej sporządzenia. Z akt sprawy wynika również, że skarżący został prawidłowo pouczony przy doręczeniu odpisu ww. orzeczenia o konieczności sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego. Tymczasem wniesiona skarga kasacyjna została sporządzona z naruszeniem art. 175 § 1 p.p.s.a. tj. nie został spełniony tzw. wymóg adwokacko-radcowski. W orzecznictwie i doktrynie panuje utrwalony pogląd, który Sąd orzekający w pełni podziela, że sporządzenie skargi kasacyjnej przez stronę samodzielnie obarczone jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. i powoduje jej odrzucenie jako niedopuszczalnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, M.Pr. z 2004 r., nr 5, str. 202, B. Gruszczyński [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Zakamycze 2005, str. 421).
Z tych względów, na podstawie art. 178 w związku z art. 175 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji postanowienia.