Uzasadnienie
S. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] maja 2013 r. utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2012 r. o odmowie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
W skardze wniesiono o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] maja 2013 r.
W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania tej decyzji wskazano, że nieuwzględnienie go oznacza utrzymanie stanu, w którym z mocy samego prawa skarżący jest zobowiązany do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Sprowadziłoby to na niego bezpośrednie niebezpieczeństwo wydania decyzji o wydaleniu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, co z kolei wiązałoby się z orzeczeniem o zakazie ponownego wjazdu na jej terytorium. Pozbawiłoby to skarżącego prawa do drogi sądowej w jego materialnym aspekcie wyrażającym się m. in. prawem do czynnego udziału w postępowaniu, a więc spowodowałoby niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Skarżący w skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z dnia [...] maja 2013 r. w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zaskarżona decyzja nie zobowiązuje jednak skarżącego do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ani nie orzeka o wydaleniu go z tego terytorium. Także z materiału znajdującego się w aktach administracyjnych nie wynika, aby wobec skarżącego została wydana decyzja zobowiązująca go do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub orzekająca o wydaleniu go z tego terytorium.
Nieuwzględnienie wniosku może spowodować zobowiązanie skarżącego do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej bądź orzeczenie o wydaleniu go z tego terytorium. Nie jest to jednak bezpośredni skutek decyzji o odmowie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Wskazywane przez skarżącego okoliczności nie są nią wywoływane i nie pozostają z nią w związku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lutego 2013 r., II OZ 61/13), a sama obawa, że zostanie wydana w przyszłości decyzja zobowiązująca skarżącego do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej bądź orzeczenie o wydaleniu go z tego terytorium nie uzasadnia wstrzymania wykonania decyzji o odmowie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.