Uzasadnienie
V. S. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] o odmowie nadania skarżącemu, jego żonie oraz dzieciom: A. S., E. S., G. S., V. S., J. S., N. S. i N. S. statusu uchodźcy i odmowie udzielenia ochrony uzupełniającej.
W urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący oświadczył, że nie posiada jakiegokolwiek majątku i oszczędności. Rodzina utrzymuje się ze świadczenia socjalnego przyznawanego osobom ubiegającym się o nadanie statusu uchodźcy.
Stwierdzono, co następuje:
W określonych sprawach przepisy prawa zwalniają skarżących od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Tymi kosztami są opłaty sądowe oraz zwrot wydatków. Oznacza to, że skarżący we wskazanych w ustawie postępowaniach sądowoadministracyjnych nie mają obowiązku uiszczać kosztów sądowych (wpisu i opłaty kancelaryjnej) oraz wydatków.
Według przepisu art. 239 § 1 pkt 1 lit. g) p.p.s.a., zmienionego ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r., poz. 658) i mającego zastosowanie w rozpoznawanej sprawie na podstawie art. 2 tej ustawy, nie mają obowiązku uiszczania kosztów sądowych skarżący w sprawach dotyczących udzielania cudzoziemcom ochrony.
W tej sytuacji, na podstawie art. 249a w zw. z art. 239 § 1 pkt 1 lit. g w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) należało umorzyć postępowanie z wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych.