Uzasadnienie
W dniu 31 stycznia 2018 r. podczas rozprawy przed Wojewódzkim Sądem administracyjnym w Warszawie pełnomocnik skarżącego adw. M. S. ustanowiona z urzędu złożyła pismo skarżącego z dnia 30 stycznia 2018 r., które zgodnie z wolą strony należało potraktować jako wniosek o wyłączenie ze sprawy sędziów Wandy Zielińskiej-Baran oraz Grzegorza Rząsy.
Skarżący podniósł, że ww. sędziowie są wyłączeni z mocy prawa od orzekania w niniejszej sprawie, a ich orzeczenia wydane w innych sprawach są dotknięte wadą nieważności. Zarzucił naruszenie prawa w sprawach o sygn. akt IV SA/Wa 3383/15 oraz IV SA/Wa 3818/15, jak również zaniechanie wystąpienia z wnioskowanymi w skardze pytaniami prawnymi do Trybunału Konstytucyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Sędzia jest wyłączony od udziału w sprawie z mocy samej ustawy w sprawach określonych w art. 18 § 1 - 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a.
Niezależnie od przyczyn wymienionych w powołanym wyżej przepisie, stosownie do treści art. 19 cytowanej ustawy, sąd wyłącza sędziego na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego. Zgodnie z art. 20 § 1 powołanej ustawy wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia.
Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że instytucja wyłączenia sędziego stanowi gwarancję procesową, która ma na celu zapewnienie bezstronności i obiektywizmu w rozpoznaniu sprawy przez sąd w składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych związków z rozpoznawaną sprawą. Istota przepisów o wyłączeniu sędziego sprowadza się do wyeliminowania przyczyn, które mogą powodować wątpliwości co do bezstronności oraz obiektywizmu sędziego w rozpoznawaniu określonej sprawy. Osobiste przeświadczenie skarżącego co do tego, że sędziowie prowadzą postępowanie wadliwie, nie może być uznane za powód przemawiający za ich wyłączeniem.
W orzecznictwie jednolicie wskazuje się, że wyłączenie na podstawie art. 19 p.p.s.a. powinno odwoływać się do zobiektywizowanych przesłanek, tak aby wątpliwość co do bezstronności sędziego mogła zostać uznana za mającą realne podstawy. Nie wystarczy do zastosowania wskazanego przepisu występowanie u strony podejrzenia, co do braku bezstronności sędziego, czy subiektywne przekonanie, co do negatywnego nastawienia sędziego do strony (por. postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2015 r. sygn. akt II OZ 40/15).
Sędzia Wanda Zielińska-Baran oraz sędzia Grzegorz Rząsa złożyli oświadczenia, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą żadne podstawy do ich wyłączenia. Należy zatem uznać, że nie istnieje taka okoliczność, która mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego, którego dotyczy wniosek skarżącego.
W niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek wymienionych w treści art. 18 § 1-3 i art. 19 p.p.s.a., jak również wnioskodawca nie uprawdopodobnił przyczyn wyłączenia, stosownie do w art. 20 § 1 tej ustawy.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 22 § 1 i § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.