Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2008 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., działając na podstawie art. 104 i 138 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) uchyliło decyzję Wójta Gminy C. z dnia [...] maja 2008 r., nr [...], o ustaleniu środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na eksploatacji złoża piasku W. położonego we wsi W., Gm. C.. Na tę decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył W. Z. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze podniosło, że W.Z. wystąpił do Wójta Gminy C. z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na eksploatacji złoża piasku W. I. Zgodnie z treścią wniosku, eksploatacja złoża będzie odbywać się we wsi W., na działce o numerze ewidencyjnym [...].
Do wniosku skarżący dołączył mapę ewidencyjną, nie zawierającą żadnych oznaczeń pozwalających ustalić teren inwestycji i działek sąsiednich, a także mapę sytuacyjno-wysokościowę, na postawie której organ I instancji wywnioskował, że przebieg granicy wykracza poza działkę nr [...] wskazaną w części tekstowej wniosku i wkracza w obręb działki nr [...]. Między wnioskiem i załącznikami do wniosku istnieją zatem rozbieżności, których Wójt nie wyjaśnił i wydał decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na eksploatacji złoża piasku na działkach nr [...] i [...]. W związku z tymi rozbieżnościami, zdaniem Kolegium, organ I instancji powinien był wezwać stronę do uzupełnienia wniosku w trybie art. 64 § 2 kpa, a następnie wydać decyzję zgodnie z wnioskiem.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze podniosło także, ustawa Prawo ochrony środowiska nie precyzuje kogo należy uznać za stronę postępowania przy wydawaniu decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, jednak zgodnie z obowiązująca wykładnią należy przyjąć, że przymiot strony w tym postępowaniu mają podmioty posiadające tytuł prawny do nieruchomości położnych w bezpośrednim sąsiedztwie planowanej inwestycji. W ocenie Kolegium, Wójt powinien był zatem zbadać, czy wniosek odpowiada wymaganiom formalnym, określonym
IV SA/Wa 1773/08 w art. 46 a ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (tekst jedn. Dz. U. z 2006 r., Nr 129, poz. 902 z późn. zm.), zwanej dalej POŚ, ustalić strony postępowania i zagwarantować im czynny udział w tym postępowaniu.
Kolegium uznało również, że Wójt nie miał podstaw prawnych do nałożenia na inwestora (w pkt. II decyzji) obowiązku urządzenia i przystosowania drogi do ruchu ciężkiego.
Organ odwoławczy podniósł także, że zgodnie z art. 56 ust. 1 POŚ właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan taki został uchwalony. Kolegium wskazało, że uchwałą nr [...], z dnia [...] października 2003 r., Rada Gminy w C. uchwaliła zmianę w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego gminy C., w części dotyczącej wsi W. - teren powierzchniowej eksploatacji surowców. Organ I instancji nie zbadał zgodności inwestycji z planem.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. Podniósł, że uchylając decyzję organu I instancji Kolegium naruszyło art. 53 POŚ, który zapewnia możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu, w ramach którego sporządzany jest raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. W ocenie skarżącego, Kolegium nie mogło zalecić ustalenia przymiotu stron osób mających tytuł prawny do nieruchomości położonych w sąsiedztwie zamierzonego przedsięwzięcia ponieważ postanowieniem z dnia [...] stycznia 2008 r. Wójt, uznając że projektowana decyzja nie będzie negatywnie oddziaływać na środowisko, odstąpił od obowiązku sporządzenia raportu.
Skarżący podniósł także, że jest współwłaścicielem zarówno działki o numerze ewidencyjnym [...] jaki i [...]. Z załączonych do akt administracyjnych sprawy map wynika przebieg granic własności jak i granic projektowanego obszaru i terenu górniczego, a przeoczenie we wniosku skarżącego działki nr [...] jest oczywistą omyłką.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i powtórzyło argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się zaś do zarzutu skargi, dotyczącego naruszenia przez ten organ art. 53 POŚ wyjaśniło, iż przepis ten regulował kwestię udziału społeczeństwa w postępowaniu, w ramach którego sporządzany jest raport o oddziaływaniu na środowisko. Ponieważ w niniejszej sprawie organ odstąpił od sporządzania tego
IV SA/Wa 1773/08 raportu, w przedmiotowej sprawie nie jest wymagane przeprowadzenie procedury z udziałem społeczeństwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu naruszenia prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.
W pierwszej kolejności należy zauważyć, że co do zasady postępowanie administracyjne jest postępowaniem odformalizowanym, na korzyść strony, co do formy i treści żądania wszczęcia postępowania, jakie można wnieść do organu administracji publicznej. Zgodnie z art. 63 § 2 kpa wystarczającym jest, aby podanie (wniosek) o wszczęcie postępowania zawierało: wskazanie stron, ich adresów i żądanie. Organ rozpatrujący sprawę związany jest zakresem żądania strony co do przedmiotu postępowania. W sytuacji, w której treść żądania strony budzi wątpliwości, organ nie może samodzielnie dokonywać jego sprecyzowania, mogłoby to bowiem doprowadzić do rozpatrzenia sprawy wbrew woli osoby wnoszącej podanie. Organ powinien w takiej sytuacji podjąć czynności zmierzające do sprecyzowania zakresu żądania, z zastosowaniem art. 64 § 2 kpa.
W rozpatrywanej sprawie skarżący wystąpił do organu I instancji o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia polegającego na eksploatacji złoża piasku położonego w miejscowości W., na działce nr [...]. Jak słusznie zauważyło Kolegium na podstawie map dołączonych do wniosku organ I instancji uznał, że przebieg granic inwestycji wykracza poza działkę [...] wskazaną w treści wniosku, obejmując także działkę nr [...]. Zamiast jednak wezwać skarżącego do sprecyzowania żądania, Wójt ustalił środowiskowe uwarunkowania dla inwestycji zlokalizowanej na działkach ewidencyjnych nr [...] i [...] - to znaczy z przekroczeniem granic wniosku.
Należy także zgodzić się z Samorządowym Kolegium Odwoławczym, że ustawa Prawo ochrony środowiska nie określa jakie podmioty powinny być uznawane za strony postępowania w sprawie środowiskowych uwarunkowań. Jednakże, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem przymiot strony w tym postępowaniu należy przyznać osobom posiadającym tytuł prawny do nieruchomości położonych w bezpośrednim sąsiedztwie zamierzonego
IV SA/Wa 1773/08 przedsięwzięcia. Stroną postępowania administracyjnego czyni bowiem sama możliwość wydania decyzji mogącej dotyczyć praw i obowiązków danej osoby. Przymiot strony legitymuje do udziału w postępowaniu przy dokonywaniu wszystkich czynności, zanim organ orzekający wyda rozstrzygnięcie w sprawie. W rozpatrywanej sprawie jednak, organ I instancji, nie ustalił kręgu stron postępowania i nie umożliwił im czynnego udziału w postępowaniu, co stanowi naruszenie art. 10 § 1 kpa.
Za nietrafny należy uznać zarzut, podnoszony przez skarżącego w skardze, dotyczący naruszenia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze art. 53 POŚ. Przepis ten, według stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji zapewniał możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu, w ramach którego sporządzany był raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. W niniejszej sprawie raport ten nie był sporządzany, zatem omawiany przepis nie znajdował zastosowania. Należy jednak podkreślić, że czym innym jest czynny udział stron w postępowaniu, który, zgodnie z art. 10 § 1 kpa, organy mają obowiązek zagwarantować, a czym innym udział społeczeństwa w postępowaniach, których przedmiotem są przedsięwzięcia mogące oddziaływać na środowisko, który w stanie prawnym obowiązującym w chwili wydania zaskarżonej decyzji regulowały przepisy art. 31-32 Prawa ochrony środowiska.
Odnosząc się do podniesionego przez Kolegium zarzutu naruszenia przez Wójta Gminy C. art. 56 POŚ należy stwierdzić, że nie znajduje on uzasadnienia. Organ I instancji, wydając decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, nie mógł badać zgodności zamierzonej inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, uchwalonego uchwałą Rady Gminy C. z dnia [...] października 2003 r., Nr [...], ponieważ uchwała ta dotyczy tylko działek o numerach ewidencyjnych [...] i [...]. Treść uchwały nie może mieć zatem zastosowania w niniejszej sprawie. Należy jednak podkreślić, że to uchybienie ze strony Kolegium nie miało wpływu na rozstrzygnięcie sprawy.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji.