Uzasadnienie
Skarżący: M. Z., D. Z., A. Z. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na działania Starosty Powiatu P. w sprawie zmiany w ewidencji gruntów i budynków kategorii gruntów.
Stosownie do art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: "P.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie (art. 53 § 1 P.p.s.a.).
Zauważyć należy, iż począwszy od dnia 1 stycznia 2006 r. skargę do sądu administracyjnego wnosi się wyłącznie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są jej przedmiotem, co jednoznacznie wynika z brzmienia przepisu art. 54 § 1 P.p.s.a. Ustawodawca uregulował zatem pośredni tryb wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie przewidując jakiegokolwiek wyjątku. Obowiązujące przepisy nie wprowadziły żadnej możliwości konwalidowania błędnego wniesienia skargi, a tym samym podstaw do jej przekazania przez sąd organowi, którego działanie lub bezczynność zostały zaskarżone. Ponadto jeżeli skarga została zaadresowana i skierowana do sądu, to wymaga procesowego załatwienia, do zakresu którego nie należy przekazywanie jej pismem innemu podmiotowi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 czerwca 2007 r., sygn. akt IIGSK 213/07).
Jak wynika z akt sprawy skarżący wnieśli skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie składając ją w biurze podawczym sądu w dniu 7 września 2007 r. Tymczasem winni byli skierować przedmiotową skargę do sądu jednakże za pośrednictwem organu administracji publicznej, którym w niniejszej sprawie jest Starosta Powiatu w P. Wobec tego, iż skarżący nie zachowali trybu wskazanego w cytowanym wyżej art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę należało odrzucić.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 - orzekł jak w sentencji postanowienia.