Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., zwane dalej "Kolegium", na podstawie art. 134 kpa stwierdziło niedopuszczalność wniesionego przez H. B. odwołania.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ podniósł, iż z akt sprawy wynika, że Wójt Gminy C. pismem z dnia [...] lipca 2008 r. znak: [...] udzielił odpowiedzi na wniosek H. B. w sprawie wydanie wypisu z obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego dla działki ew. nr [...] we wsi K. Odwołanie od powyższego pisma złożyła H. B., domagając się merytorycznego rozpoznania sprawy - uchylenia ww. pisma w całości i zobowiązania Wójta do wydania wypisów z obowiązującego planu z poszanowaniem prawa i interesów wnioskodawcy.
Rozpoznając przedmiotowe odwołanie organ, powołując się na brzmienie art, 30 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r, o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym stwierdził, że sporządzanie wypisów i wyrysów z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest czynnością z zakresu administracji publicznej wykonywaną przez upoważnione organy i tym samym nie następuje w drodze wydania decyzji administracyjnej, a zatem nie jest możliwe przeprowadzenie postępowania odwoławczego.
Skargę na powyższe postanowienie Kolegium wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie H. B., zarzucając:
- - opieszałość w jego wydaniu, rażące błędy w ustaleniach faktycznych,
* brak uzasadnienie prawnego,
* brak uzasadnienia merytorycznego.
W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż w odpowiedzi na złożony przez H. B. w dniu 11 kwietnia 2008 r, w Urzędzie Gminy C. wniosek o ustalenie warunków zabudowy, przy piśmie Wójta Gminy C. z dnia [...] lipca 2008 r. wnioskodawczyni otrzymała niemal całe egzemplarze planu zagospodarowania przestrzennego z informacją, że powyższe stanowi sposób załatwienia jej wniosku o ustalenie warunków zabudowy. Ponieważ skarżąca nie wnioskowała o tekst planu zagospodarowania przestrzennego, a sam wniosek o sporządzenie wypisu z tekstu
Sygn. akt IV SA/Wa 1802/09 planu zagospodarowania "wyegzekwował" od niej Urząd, uznając go za niezbędny załącznik do rozpatrzenia wniosku o ustalenie warunków zabudowy, zasadnym w tych okolicznościach sprawy było wniesienie skargi na działanie Wójta. W skardze wskazano również, że wyrokiem z dnia 23 lipca 2004 r. sygn. akt IV SA 5155/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził nieważność uchwały Rady Gminy w C. odrzucającej protest H. B. Powyższy wyrok uprawomocnił się a Gmina nie podjęła próby rozstrzygnięcia tego protestu, w związku z czym uchwalony w grudniu 2003 r. plan miejscowy nie dotyczy gruntów stanowiących własność wnioskodawczyni.
Na rozprawie, która odbyła się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 5 stycznia 2010 r. skarżąca podniosła, że odwołanie, które złożyła w piśmie z dnia 26 sierpnia 2008 r. było nieprecyzyjnie sformułowane, niemniej dotyczyło postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, w odniesieniu do którego Wójt Gminy wypowiedział się w pismach z dnia [...] maja 2008 n, [...] czerwca 2008 r, i [...] lipca 2008 r. Organ odwoławczy winien był w tej sytuacji wezwać skarżącą do sprecyzowania przedmiotu odwołania, czego z naruszeniem przepisów prawa administracyjnego nie dopełnił.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta stosownie do art. 1 § 2 wymienionej ustawy sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Postanowienie jest zgodne z prawem, jeżeli jest zgodne z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie postanowienia następuje tylko w przypadku stwierdzenia istotnych wad postępowania lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mogących mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "P.p.s.a").
W niniejszej sprawie takie uchybienia prawa nie występują.
Przedmiotem wniesionej skargi, a tym samym kontroli sądowej, jest postanowienie stwierdzające niedopuszczalność odwołania, wydane na mocy art.
Sygn. akt IV SA/Wa 1802/09 134 kpa. W doktrynie i judykaturze podkreśla się, że do przyczyn przedmiotowych niedopuszczalności odwołania należy zaliczyć przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz braku możliwości zaskarżenia decyzji w toku instancji. Wobec tego odwołanie nie służy, gdy dana czynność organu administracji państwowej nie ma charakteru decyzji administracyjnej. Taka właśnie sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie.
Przedmiotem odwołania wniesionego przez H. B., co jednoznacznie zostało wskazane w jego treści, było pismo Wójta Gminy C. z dnia [...] lipca 2008 r. znak: [...], skierowane do skarżącej w odpowiedzi na wniosek z dnia 19 maja 2008 r. o wydanie wypisu z tekstu planu zagospodarowania przestrzennego Gminy C., dotyczącego działki nr ew.[...], położonych w miejscowości K. Stosownie do brzmienia art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.) każdy ma prawo wglądu do studium lub planu miejscowego oraz otrzymania z nich wypisów i wyrysów.
Podstawowym aktem regulującym problematykę wyciągów z przepisów gminnych, do których należy zaliczyć wypisy i wyrysy z planu, w zakresie, w jakim problematyka ta nie została uregulowana wprost w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jest ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz, U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.). Zgodnie z art. 1 ust. 1 powołanej ustawy każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy. Informację publiczną stanowi m. in. treść aktów normatywnych, a zatem i wypisów i wyrysów stanowiących fragment obowiązującego planu (por. wyrok NSA z dnia 19 grudnia 2002 r., II SA 3301/02). Choć ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie reguluje tego wprost, podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji planistycznej, w tym wydania wypisów lub wyrysów z planu, jest wójt (burmistrz, prezydent miasta). Przedmiotowy obowiązek obciążający wójta realizują pracownicy urzędu gminy.
W związku z poczynionymi powyżej uwagami stwierdzić należy, że wbrew wywodom skargi, pismo Wójta Gminy C. z dnia [...] lipca 2008 r. znak: [...], skierowane do skarżącej w odpowiedzi na wniosek z dnia 19 maja 2008 r. o wydanie wypisu z tekstu planu zagospodarowania przestrzennego, nie stanowi decyzji, albowiem nie posiada ono cech właściwych dla decyzji
Sygn. akt IV SA/Wa 1802/09 administracyjnej jako formy załatwienia sprawy przez organ administracji publicznej (art. 104 i 107 kpa). Decyzja administracyjna jest kwalifikowanym aktem administracyjnym, cechującym się zewnętrznym charakterem, władczym rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, skierowanym do konkretnego adresata, Akt administracyjny w postaci decyzji administracyjnej musi mieć odpowiednią formę, jaką wyznaczają przepisy prawa. Jej wydanie następuje po wszczęciu postępowania, zebraniu materiału dowodowego i dokonaniu subsumcji stanu faktycznego do norm prawa materialnego, znajdujących zastosowanie w sprawie. Tymczasem przedmiotowe pismo Wójta Gminy C. z dnia [...] lipca 2008 r. nie kończy postępowania w sprawie i nie załatwia sprawy co do jej istoty, lecz stanowi wyłącznie czynność informacyjną organu administracji, skierowaną do osoby podpisanej pod wnioskiem o wydanie wypisu z obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego.
W konsekwencji, skoro przesłanką skutecznego wniesienia odwołania jest istnienie decyzji administracyjnej, a tej brak - zasadnie organ stwierdził niedopuszczalność odwołania.
Kwestią odrębną jest natomiast ocena poprawności działania Wójta Gminy C., który "informacyjnie" załatwił sprawę z wniosku skarżącej z dnia 11 kwietnia 2008 r. o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji siedliska rolniczego na działce o nr ew. [...] we wsi K., nie kończąc postępowania w formie decyzji administracyjnej. Prawidłowość działania organu strona może kwestionować poprzez wniesienie skargi na bezczynność organu, która musi być poprzedzona złożeniem zażalenia w trybie art. 37 § 1 kpa. Kwestionując bezczynność organu skarżąca ma prawo wykazywać, że jej wniosek wszczął konkretne postępowanie administracyjne, które do tej pory nie zostało zakończone stosowną decyzją administracyjną.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.