Uzasadnienie
W dniu 22 grudnia 2008 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek J. M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na wskazane w sentencji postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [....] września 2008 r.
W nadesłanym formularzu PPF skarżący wskazał, iż prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Z rubryki 7 formularza, dotyczącej stanu majątkowego wynika, że jest właścicielem domu o pow. 100 m2 oraz zadrzewionej nieruchomości rolnej o pow. ok. 2 ha. Wnioskodawca nie uzyskuje żadnych stałych dochodów, jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku.
Należy wskazać, że stan majątkowy i możliwości płatnicze J. M. były już przedmiotem oceny w przedmiotowej sprawie. Postanowieniem z dnia 1 grudnia 2008 r. sygn. akt IV SA/Wa 1808/08 referendarz sądowy uwzględnił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, zwalniając go od kosztów sądowych. W aktach sprawy znajduje się, złożona wraz ze wskazanym wnioskiem, kopia pisma z dnia 1 sierpnia 2008 r., będącego uzupełnieniem wniosku o przyznanie prawa pomocy, który J. M.złożył do sprawy o sygn. akt IVSA/Wa 1808/08. W piśmie tym skarżący oświadczył, że pozostaje na utrzymaniu rodziny, która dostarcza mu niezbędnych środków do życia. Wskazał ponadto, iż nie posiada konta bankowego oraz nie otrzymał żadnego dofinansowania do gruntów rolnych.
Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).
W pierwszej kolejności należało rozpoznać wniosek w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Zgodnie z art. 243 § 1 zd. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Przyznanie prawa pomocy przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje także postępowanie egzekucyjne (art. 243 § 2 ppsa).
Jak wskazano, postanowieniem dnia 1 grudnia 2008 r. sygn. akt sygn. akt IV SA/Wa 1808/08 referendarz sądowy zwolnił J. M. od kosztów sądowych w sprawie z jego skargi na wskazane w sentencji postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] września 2008 r. Postanowienie to jest prawomocne. Zatem już od dnia złożenia wskazanego wniosku skarżący nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie. Należy podkreślić, że przyznane zwolnienie jest skuteczne od tego właśnie momentu poprzez cały dalszy tok postępowania, zarówno przed sądem pierwszej instancji - wojewódzkim sądem administracyjnym - jak i przed sądem drugiej instancji - Naczelnym Sądem Administracyjnym.
W sytuacji wcześniejszego zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych na mocy orzeczenia sądowego, nie jest on zobowiązany do ponownego ubiegania się o przyznanie prawa pomocy, jeżeli ma zamiar dokonać w postępowaniu czynności podlegającej opłacie.
W konsekwencji złożony przez stronę wniosek w z zakresie zwolnienia od kosztów sądowych podlega oddaleniu.
Odrębnie natomiast należało rozpoznać wniosek skarżącego w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. Oceniając wniosek w tym zakresie wzięto pod uwagę opisaną przez J. M. sytuację rodzinną i majątkową. Sytuacja ta uzasadnia uwzględnienie wniosku w zakresie ustanowienia adwokata, gdyż skarżący wykazał, iż pomimo zwolnienia od kosztów sądowych, nadal nie jest w stanie wygospodarować środków na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu. Należy mieć na uwadze, iż J. M. nie posiada żadnych stałych źródeł dochodów, a środki na bieżące utrzymanie czerpie z pomocy rodziny. Nieruchomość rolna, której skarżący jest właścicielem nie stanowi gospodarstwa rolnego w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. Nr 136, poz. 969 ze zm.), co wskazuje na to, iż skarżący pozbawiony jest możliwości korzystania z dodatkowych źródeł dochodów.
Powyższe daje podstawę do twierdzenia, iż spełnione zostały przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 245 § 3 i 246 § 1 pkt 1 i pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono, jak w sentencji postanowienia.