Uzasadnienie
- V. T. wniósł skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] kwietnia 2016 roku w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na pobyt stały.
Po rozpoznaniu powyższej skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w dniu 21 października 2016r., zgodnie z żądaniem skargi, uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2015r. nr [...]. Sąd zasądził również od organu administracji publicznej na rzecz skarżącego koszty postępowania sądowego, o czym orzeczono w pkt 2 sentencji wyroku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016 r. poz. 718 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu (art. 156 § 2 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.
W przedmiotowej sprawie bezspornym jest, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę, zatem skarżącemu przysługuje od organu, który wydał zaskarżoną decyzję, a zatem od Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W punkcie 2 sentencji wyroku Sąd omyłkowo wskazał, że skarżącemu przysługuje zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia jego praw od organu I instancji, nie zaś od organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Wskazana niedokładność podlega sprostowaniu na mocy art. 156 § 1 p.p.s.a.
Mając to na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. – orzekł, jak w sentencji postanowienia.