Uzasadnienie
I. M. w skardze na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2014r. (nr [...]) w przedmiocie odmowy nadania skarżącemu statusu uchodźcy, zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Z informacji zawartych na urzędowym formularzu PPF z dnia 17 września 2014. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) wynika, że skarżący prowadzi wraz z bratem gospodarstwo domowe, nie pracuje, nie posiada jakiegokolwiek majątku, w tym oszczędności pieniężnych. Skarżący oświadczył, że jedynie źródło utrzymania stanowi pomoc socjalna otrzymywana w ramach procedury uchodźczej w wysokości 750 zł miesięcznie (na osobę).
Stwierdzono, co następuje:
Wniosek o przyznanie prawa pomocy jest uzasadniony.
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Instytucja prawa pomocy ma natomiast charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Oceniając sytuację materialną skarżącego wzięto pod uwagę, że nie posiada żadnego majątku, jedyne źródło utrzymania stanowi pomoc udzielona przez państwo w ramach procedury uchodźczej w wysokości 750 zł miesięcznie. Skarżący z tej kwoty musi pokryć koszty koniecznego utrzymania (utrzymanie mieszkania, wyżywienie, odzież, środki higieny). Opisana sytuacja uzasadnia przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym, gdyż wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. W tym stanie rzeczy nieudzielanie skarżącemu prawa pomocy mogłoby wiązać się z pozbawieniem go prawa do Sądu.
Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.