Uzasadnienie
M. S. pismem datowanym na 19 lipca 2006 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, z której wynikało, że kwestionuje wysokość emerytury ustaloną w wyniku jej waloryzacji.
Sąd pismem z dnia 21 września 2006 r. wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi m.in. przez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu lub zaskarżonej czynności.
Wykonując wezwanie Sądu skarżący jako przedmiot skargi wskazał postanowienie Sądu Okręgowego w W. - Wydział (...) Ubezpieczeń Społecznych z dnia (...) października 2005 r., sygn. akt (...).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.", gdyż niniejsza sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych.
Zgodnie z art. 3 § 1 p. p. s. a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. Przepis art. 3 § 2 p. p. s. a. stanowi natomiast, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne,
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej,
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej,
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego,
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Analiza powyższego, zamkniętego katalogu aktów, czynności i bezczynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego prowadzi do wniosku, że niedopuszczalne jest rozpoznanie skargi skierowanej na postanowienie sądu okręgowego.
Sprawa o wysokość emerytury należy do spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych. Zgodnie bowiem z art. 83 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. nr 137, poz. 887 ze zm.) Zakład Ubezpieczeń Społecznych wydaje decyzje w zakresie indywidualnych spraw dotyczących wymiaru świadczeń z ubezpieczeń społecznych, które obejmują także ubezpieczenie emerytalne (art. 1 pkt 1 w / w ustawy). Zgodnie z art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych przysługuje odwołanie do właściwego sądu w terminie i według zasad określonych w przepisach k. p. c.
Podobnie k. p. c. przewiduje dochodzenie uprawnień z tytułu spraw ze stosunków z zakresu ubezpieczeń społecznych nie na drodze postępowania sądowoadministracyjnego, lecz cywilnego. Zgodnie bowiem z art. 1 k. p. c. kodeks ten normuje postępowanie sądowe w sprawach ze stosunków z zakresu ubezpieczeń społecznych, do których art. 476 § 2 pkt 2 k. p. c. zalicza sprawy, w których wniesiono odwołanie od decyzji organów rentowych dotyczących emerytur i rent.
Skarżącemu przysługiwała więc droga postępowania cywilnego poprzez wniesienie zażalenia do sądu apelacyjnego na postanowienie Sądu Okręgowego w W. - Wydział (...) Ubezpieczeń Społecznych z dnia (...) października 2005 r., sygn. akt (...).
W związku z powyższym, skoro sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, to zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p. p. s. a. podlega odrzuceniu.