Uzasadnienie
K. S. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ostateczną decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2014r. (nr [...]) o odmowie nadania statusu uchodźcy, odmowie udzielenia ochrony uzupełniającej oraz odmowie udzielenia zgody na pobyt tolerowany.
Skarżąca zwróciła się jednocześnie do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w tej sprawie. Oświadczyła, że przebywa w ośrodku dla cudzoziemców wraz z czwórką małoletnich dzieci, nie posiada majątku, oszczędności ani przedmiotów wartościowych. Rodzina skarżącej otrzymuje pomoc socjalną w łącznej wysokości 1.430 zł. miesięcznie.
Stwierdzono, co następuje:
Wniosek jest uzasadniony.
Prawo pomocy stanowi wyjątek od obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (wyrażonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: P.p.s.a. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że skarżąca nie jest w stanie ponieść jakikolwiek kosztów niniejszego postępowania sądowego. Wraz z dziećmi przebywa w ośrodku dla cudzoziemców, otrzymuje jedynie pomoc socjalną, która jest jedynym źródłem utrzymania rodziny.
W tej sytuacji referendarz stwierdził, że skarżąca wykazała. że spełnia przesłankę uprawniającą do otrzymania prawa pomocy, o której mowa w art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.
Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie powołanego wyżej przepisu oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.