Uzasadnienie
W toku postępowania w sprawie ze skargi na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] kwietnia 2015 r. w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy, M. N. (dalej: "skarżący") zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z informacji zawartych na urzędowym formularzu PPF z dnia 8 lipca 2015 r. wynikało, że skarżący nie posiada majątku, nie uzyskuje dochodów. Ponadto oświadczył, że mieszka z przyjaciółką, z którą chce zawrzeć ślub i to ona go utrzymuje.
Zarządzeniem z dnia 14 lipca 2015 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia wniosku, w tym do wykazania z czego się utrzymuje a także do udzielenia informacji na temat sytuacji majątkowej narzeczonej.
Skarżący nie uzupełnił wniosku. Natomiast w piśmie z dnia 28 lipca 2015 r. cofnął skargę w związku z dobrowolnym powrotem na [...].
Rozpatrując złożony w przedmiotowej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy, należy mieć na uwadze, że zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: "ppsa", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie z art. 255 cytowanej wyżej ustawy, jeżeli oświadczenie strony zawarte na urzędowym formularzu PPF okaże się niewystarczające dla oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.
Należy podkreślić, że to na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania.
W rozpatrywanej sprawie oświadczenie skarżącego zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF zawierało dane niewystarczające do rzetelnej oceny jego sytuacji majątkowej. Dlatego też został on wezwany do udzielenia dodatkowych wyjaśnień i nadesłania dokumentów pozwalających na ocenę jego możliwości płatniczych. Skarżący nie nadesłał żądanych informacji. Natomiast z informacji zawartych w piśmie z dnia 28 lipca 2015 r. wynika, że skarżący nie jest już zainteresowany dalszym prowadzeniem postępowania sądowego w niniejszej sprawie, a tym samym przyznaniem mu prawa pomocy.
Zauważyć należy, że prawo pomocy może być przyznane stronie wyłącznie na jej wniosek (art. 243 § 1 ppsa). Wobec cofnięcia przez skarżącego skargi również postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy, stało się bezprzedmiotowe. Przepisy ppsa nie przewidują jednak umorzenia postępowania w sprawach wpadkowych (akcesoryjnych), takich jak przyznanie prawa pomocy. Z tego też względu, zrezygnowanie z ubiegania się o przyznanie prawa pomocy, na etapie rozpoznawania tego wniosku przez referendarza sądowego, skutkować może jedynie odmową przyznania prawa pomocy, a nie umorzeniem postępowania.
W tej sytuacji, wobec niewykazania przez skarżącego, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych a także z powodu zaniechania ubiegania się przez skarżącego o przyznanie prawa pomocy w związku z cofnięciem skargi, należało domówić mu przyznania prawa pomocy.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 oraz art. 246 § 1 pkt 2 powołanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.