Uzasadnienie
W dniu 26 lutego 2008 r. za pośrednictwem urzędu pocztowego skarżący H. J. złożył na urzędowy formularzu wniosek o przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na wskazaną w sentencji decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia (...) listopada 2007 r.
Z informacji podanych przez skarżącego w nadesłanym formularzu PPF wynika, że wnioskodawca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Skarżący wskazał, iż po potrąceniu przez komornika alimentów, do opłacania których jest zobowiązany, na życie pozostaje mu jedynie 191,15 zł. Z rubryki 7 dotyczącej stanu majątkowego wynika, iż skarżący nie posiada żadnego majątku, zgromadzonych środków finansowych ani przedmiotów wartościowych. Jedynym dochodem skarżącego jest zasiłek dla bezrobotnych w kwocie 538,80 zł miesięcznie.
Rozpoznając wniosek skarżącego należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie.
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej powyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Oceniając przedłożony przez skarżącego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych Sąd wziął pod uwagę opisaną przez niego sytuację rodzinną i majątkową. Sytuacja ta uzasadnia przyznanie skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, gdyż – zdaniem Sądu – skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego. O niemożliwości pokrycia przez skarżącego pełnych kosztów sądowych świadczy fakt, iż jedynym dochodem skarżącego jest zasiłek przyznany mu jako osobie bezrobotnej w wysokości 538,30 zł miesięcznie. Należy mieć również na uwadze, iż skarżący zobowiązany jest do opłacania świadczeń alimentacyjnych, co powoduje, iż do dyspozycji skarżącego pozostaje jedynie niewielka kwota, niezbędna do pokrycia kosztów codziennego utrzymania.
Powyższe daje podstawę przypuszczać, iż sytuacja materialno-bytowa skarżącego uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Z tych względów na podstawie art. 245 i 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.