Uzasadnienie
Skarżący P. C. wnioskiem z dnia 6 lipca 2015 r. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie w niniejszej sprawie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (zwolnienie od opłat i wydatków sądowych).
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym i uzyskiwanych dochodach zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Jest osobą niepełnosprawną, nie pracuje i utrzymuje się z zasiłków z pomocy społecznej (talony obiadowe, zasiłki celowe na zakup środków czystości i higieny osobistej, zasiłek celowy na dożywianie, zasiłek celowy na opłacenie przejazdów i opłatę energii elektrycznej). P. C. mieszka w lokalu zastępczym. Nie posiada żadnego majątku, oszczędności ani przedmiotów wartościowych.
Wnioskodawca oświadczył ponadto, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem lub radcą prawnym.
Stwierdzono, co następuje:
Wniosek strony skarżącej dotyczy wyłącznie zwolnienia od kosztów sądowych. Ze względu na tak zakreślone granice wniosku, skarżący powinien wykazać, że poniesienie kosztów sądowych w postaci opłat sądowych i wydatków sądowych, spowoduje znaczne obniżenie warunków egzystencji. Według treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwe, jeżeli strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku na poziomie utrzymania koniecznego.
W aktualnej sytuacji procesowej koszty sądowe obejmują wpis sądowy w wysokości 100 zł. Oprócz tej kwoty wnioskodawca może zostać zobowiązany do uiszczenia wpisów należnych z tytułu wniesienia zażalenia, skargi kasacyjnej czy opłaty kancelaryjnej z tytułu sporządzenia uzasadnienia wyroku WSA.
Zdaniem referendarza sądowego, P. C. ponad wszelką wątpliwość nie ma jakichkolwiek możliwości pokrycia wiążących się z procesem kosztów sądowych. Skarżący udowodnił w wymaganym stopniu, że nie posiada zasobów majątkowych dających szanse na uiszczenie pełnej kwoty wpisu sądowego jak i pozostałych ciężarów finansowych (opłat i wydatków sądowych) prowadzonej sprawy. Kwota wpisu sądowego, choć najniższa z możliwych, jest dla skarżącego wysoka. Świadczenia rodzinne i z pomocy społecznej mogą wystarczyć do zapłaty za zakup podstawowej żywności oraz pokrycia najbardziej niezbędnych potrzeb.
Z przedstawionych powodów orzeczono o przyznaniu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.