Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Nr (...) z dnia (..) października 2006 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa (...), zwany dalej "WINGiK" utrzymał w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia (...) czerwca 2006 r., odmawiającą wpisu do ewidencji gruntów i budynków M. W. jako władającego działką nr (...) z obrębu (...), położoną w W. przy ulicy (...).
Uzasadniając zaskarżone rozstrzygnięcie WINGiK wskazał, iż nie zachodzą przesłanki do ujawnienia M. W. jako władającej przedmiotową nieruchomością.
Z rejestru gruntów wynika, iż właścicielką działki jest S. P., wpisana także jako osoba władająca.
W odniesieniu do tych wpisów nie może znaleźć zastosowania art.51 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2005 r. Nr 240, poz.2027 z późn.zm.). Przepis ten odnosi się bowiem do sytuacji, gdy w ewidencji gruntów założonej na podstawie dekretu z dnia 2 lutego 1955 r. o ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 6, poz.32) oprócz właściciela wykazana była inna osoba jako władająca nieruchomością. Naczelny Sąd Administracyjny w swoim orzecznictwie przesądził, iż przepis ten został umieszczony w przepisach przejściowych i końcowych ustawy i w okresie przejściowym wprowadzania w życie instytucji określonych w tej ustawie stanowi gwarancję dla władającego uwidocznionego dotychczas w ewidencji gruntów, że do czasu uregulowania prawa własności gruntu będzie wykazany jako podmiot w ewidencji gruntów.
Przepis ten nie może być rozumiany jako dający podstawę do aktualnych wpisów osoby władającej. W obowiązującej ustawie z 1989 r. wpisy danych dotyczących właściciela i władającego reguluje art.20 ust.2 pkt 1. Przedmiotowa działka ma ustalonego właściciela, którym nie jest Skarb Państwa ani jednostka samorządu terytorialnego, a więc wpisanie w ewidencji gruntów osoby władającej innej niż właściciel byłoby rażącym naruszeniem prawa.
Skargę na powyższą decyzję wniosła M. W., podnosząc m.in., co następuje.
Ujawniona w ewidencji gruntów właścicielka nieruchomości S. P. zmarła w dniu 4 listopada 1985 r.
Skarżąca wprowadziła się samowolnie do opuszczonej nieruchomości wraz z mężem i dwójką małoletnich dzieci w 1987 r.
Skarżąca posiada dowody wpłat podatku od nieruchomości od 1967 r.
Od 2003 r. skarżąca występuje przy opłatach podatkowych dotyczących nieruchomości jako użytkownik (właściciel).
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Sąd rozpoznał skargę na decyzję WINGiK na tej podstawie, iż sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolowanie działalności administracji publicznej pod kątem jej zgodności z prawem (art. 1 § 1 i §2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. z dnia 20 września 2002 r., Nr 153, poz.1269). Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art.3§2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153,poz.l270-zwanej dalej "p.p.s.a.").
Zaskarżoną decyzją orzeczono w przedmiocie wprowadzenia zmian do ewidencji gruntów i budynków.
Kwestię prowadzenia ewidencji regulują przepisy art.20 - 26 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz przepisy rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2001r.Nr38,poz.454).
Podstawą odmownego załatwienia wniosku skarżącej o ujawnienie jej jako osoby władającej nieruchomością było uznanie przez organy orzekające w przedmiotowej sprawie, iż w ewidencji gruntów widnieje właściciel nieruchomości a obowiązujące przepisy nie pozwalają na ujawnianie w ewidencji jako władających osób, które władają gruntami nie stanowiącymi własności Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego.
Ze znajdującego się w aktach sprawy wypisu z rejestru gruntów według stanu z dnia 13 marca 2006 r. istotnie wynika, iż właścicielem oraz władającym nieruchomością jest S. P. W wypisie pochodzącym z daty późniejszej, tj. sporządzonym według stanu na dzień 19 stycznia 2007 r. zawarto adnotację, iż właścicielka i zarazem władająca nie żyje.
W świetle powyższego należy uznać, iż rejestr gruntów nie zawiera danych odnośnie aktualnego właściciela nieruchomości.
W świetle powyższego organy orzekające w sprawie winny były rozważyć, czy w sprawie nie może znaleźć zastosowania §10 ust.2 rozporządzenia z dnia 29 marca 2001 r., zgodnie z którym w przypadkach braku danych dotyczących właścicieli nieruchomości w ewidencji wykazuje się dane osób i jednostek organizacyjnych, które tymi nieruchomościami władają.
Z treści orzeczeń wydanych w postępowaniu administracyjnym wynika, iż stan faktyczny sprawy nie był rozważany pod tym kątem.
W tej sytuacji uznać należy, iż zaskarżone orzeczenie i utrzymane nim w mocy orzeczenie organu I instancji wydano z naruszeniem art.7 i 77§1 k.p.a., które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Z tych względów, na podstawie art.145 lit.c orzeczono jak w sentencji.