Uzasadnienie
E. M. wniosła do Sądu skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] maja 2013 r. utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2013 r. o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2006 r. o wymeldowaniu skarżącej z pobytu stałego z budynku przy ul. [...] w W. Postanowieniem z dnia 25 października 2013 r. Sąd odrzucił skargę z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia. Zostało ono doręczone pełnomocnikowi skarżącej do doręczeń w dniu 4 listopada 2013 r. (k. 45).
E. M. w dniu 3 grudnia 2013 r. (koperta - k.
50) wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Jako przyczynę uchybienia terminu do wniesienia skargi skarżąca podała okoliczność, iż nie była świadoma sposobu komunikowania się z Sądem, w tym przepisów ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Wniosek jest spóźniony, stąd podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
Przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu 4 listopada 2013 r., kiedy doręczono pełnomocnikowi skarżącej do doręczeń postanowienie z dnia 25 października 2013 r. o odrzuceniu skargi z uwagi na wniesienie jej po terminie.
Skoro tak, to określony w art. 87 § 1 P.p.s.a. siedmiodniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu upłynął, w związku z art. 83 § 2 P.p.s.a., w dniu 12 listopada 2013 r.
Wniosek zaś został wniesiony dopiero w dniu 3 grudnia 2013 r., a więc jest spóźniony i na podstawie art. 88 P.p.s.a. podlega odrzuceniu.