Uzasadnienie
Wraz ze skargą na decyzję Wojewody M. z [...] września 2009 r. w przedmiocie wymeldowania S. A., reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wniosku oraz w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, sporządzonym na urzędowym formularzu PPF, skarżący podał, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej, uniemożliwiającej mu uiszczenie kosztów sądowych. Z oświadczenia wynika, że skarżący, będąc bezrobotnym bez prawa do zasiłku, pozostaje na utrzymaniu rodziców (rodzice przekazują pomoc finansową w kwocie ok. 300-400 zł miesięcznie). Nie posiada żadnych oszczędności ani ruchomości posiadających jakąkolwiek znaczącą wartość. Na majątek skarżącego składa się ½ udziału w lokalu mieszkalnym, z którego wnioskodawca został wymeldowany oraz ½ udziału w nieruchomości, która wraz z ww. mieszkaniem stanowi współwłasność małżeńską (trwa podział majątku dorobkowego byłych małżonków).
W związku z tym, że oświadczenie zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okazało się niewystarczające do oceny aktualnego stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych skarżącego, został on wezwany do uzupełnienia złożonego wniosku, stosownie do art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., poprzez przedłożenie dokumentów poświadczających posiadanie statusu osoby bezrobotnej bez prawa do zasiłku, odpisów zeznań podatkowych za ostatnie dwa lata oraz wyciągów ze wszystkich posiadanych rachunków bankowych i lokat, na których gromadzone są środki pieniężne wraz z historią dokonanych na rachunkach operacji z ostatnich trzech miesięcy.
Skarżący został również zobowiązany do przedstawienia oświadczenia odnośnie do zarejestrowanych na wnioskodawcę jakichkolwiek pojazdów mechanicznych, jak też wyjaśnienie na jakich zasadach korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata (jakie koszty wiążą się z udzieleniem pełnomocnictwa zawodowemu pełnomocnikowi i z jakich źródeł koszty te są pokrywane).
W skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie piśmie z 15 grudnia 2009 r. pełnomocnik wnioskodawcy wyjaśnił, że skarżący był zarejestrowany jako bezrobotny w okresie od 12 lipca 2005 r. do 4 czerwca 2009 r. Skarżący w czerwcu 2009 r. wyrejestrował się z rejestru bezrobotnych z uwagi na podjęcie w okresie letnim prac dorywczych (m.in. koszenie trawników). Wobec długoletniego pozostawania bez pracy i dochodów wnioskodawca nie składał zeznań podatkowych. Nie posiada rachunków bankowych, nie jest też właścicielem albo współwłaścicielem żadnego pojazdu mechanicznego. Profesjonalna pomoc prawna jest świadczona skarżącemu, jak wynika z pisma z 15 grudnia 2009 r., pro bono z uwagi na przysługę wyświadczoną przez wnioskodawcę jego pełnomocnikowi.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje:
W świetle art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwe wówczas, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając na uwadze znajdujące się w aktach sprawy oświadczenie o stanie majątkowym i porównując je z obciążeniem wynikającym z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w niniejszym postępowaniu należało uznać, że w rozpoznawanej sprawie zachodzą przesłanki do udzielenia skarżącemu prawa pomocy w zakresie przez niego określonym. Skarżący nie posiada oszczędności pieniężnych, nie uzyskuje tez samodzielnie dochodu, który mógłby zostać przeznaczony na uiszczenie wymaganych kosztów sądowych. Wykazana w uzasadnieniu wniosku oraz w piśmie z 15 grudnia 2009 r. sytuacja życiowa skarżącego (długotrwały brak stałej pracy, rodzący konieczność zwrócenia się o pomoc finansową do rodziców) jest tego rodzaju, że nie ulega wątpliwości, iż w świetle przesłanki zawartej w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. powinna być ona w sposób uzasadniony oceniona jako wykazanie niemożności poniesienia przez podmiot wnioskujący o pomoc pełnych kosztów bez uszczerbku koniecznego jego utrzymania.
Korzystanie z pomocy profesjonalnego pełnomocnika nie mogło stać na przeszkodzie zwolnieniu skarżącego z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, skoro jak wynika ze złożonego oświadczenia, pomoc ta ma charakter pomocy pro bono, co oznacza, że ustanowienia pełnomocnika nie wiąże się z jakimkolwiek uszczupleniem w dochodach skarżącego (których przy założeniu, że wszystkie oświadczenia zawarte we wniosku odpowiadają prawdzie skarżący w żadnym stopniu nie posiada).
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.