Uzasadnienie
W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 maja 2009 r. wyznaczony dla skarżącej pełnomocnik z urzędu - adw. B. K. (ustanowiony na podstawie postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 stycznia 2009 r.) zawarł wniosek o zasądzenie kosztów postępowania.
Natomiast obecny na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 13 kwietnia 2010 r. substytut pełnomocnika skarżącej wniósł o przyznanie na rzecz adw. B. K. wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 13 kwietnia 2010 r. skargę kasacyjną oddalił, pozostawiając sądowi pierwszej instancji do rozstrzygnięcia o wynagrodzeniu dla pełnomocnika skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Pełnomocnikowi ustanowionemu w sprawie na podstawie art. 244 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", przysługuje wynagrodzenie w zakresie ustanowionym w art. 250 tejże ustawy. Zgodnie z treścią art. 250 ppsa wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, a także stawki minimalne opłat za czynności adwokackie określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
W myśl § 20 powołanego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Podkreślić należy, że złożenie wskazanego oświadczenia, stanowi konieczną przesłankę warunkującą przyznanie pełnomocnikowi wyznaczonemu z urzędu stosownego wynagrodzenia.
Wniosek, który nie zawiera takiego oświadczenia, podlega oddaleniu jako nieuzasadniony (vide postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 października 1998 r., II CKN 687/98, OSNC 1999, Nr 3, poz. 63 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 października 2005 r., II FZ 625/05 niepubl., w którym Sąd stanął na stanowisku, że oświadczenie w przedmiocie niezapłacenia kosztów pomocy prawnej nie jest elementem formalnym wniosku, ale stanowi zasadniczy składnik uzasadnienia tego wniosku).
W niniejszej sprawie wniosek adw. B. K. zawarty w skardze kasacyjnej z dnia 30 lipca 2009 r. (k. 92-96) nie zawiera oświadczenia, o którym mowa w § 20 ww. rozporządzenia. Również obecny na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym substytut pełnomocnika skarżącej nie złożył przedmiotowego oświadczenia. W związku z powyższym przedmiotowy wniosek podlega oddaleniu jako nieuzasadniony, i tak też orzekł Sąd w oparciu o art. 250 ppsa.