Uzasadnienie
Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych w przedmiocie stwierdzenia wyłączenia z produkcji gruntów leśnych oraz ustalenia opłaty z tego tytułu.
W skardze tej został zawarty także wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W jego uzasadnieniu Skarżący podniósł, że zapłata wskazanej w decyzji kwoty spowoduje znaczną szkodę, ponieważ pozbawi go znacznej kwoty pieniężnej, co pogorszy jego sytuację majątkową, negatywnie wpłynie na jego rodzinę oraz prowadzoną działalność gospodarczą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Dokonując oceny wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie, albowiem skarżący nie uprawdopodobnił w żaden sposób, że wykonanie decyzji może spowodować skutki określone w ww. przepisie. Uzasadnienie wniosku ograniczyło się do gołosłownych deklaracji i nie zawierało żadnych konkretnych informacji dotyczących stanu majątkowego i osiąganych przychodów Skarżącego, co uniemożliwiło faktyczną ocenę skutków, jakie wywarłoby wykonanie zaskarżonej decyzji.
Podkreślenia wymaga fakt, że to na stronie postępowania sądowego spoczywa obowiązek wykazania przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a rolą Sądu jest zbadanie, czy przejawiają one za udzieleniem środka ochrony tymczasowej, jakim jest wstrzymanie wykonania decyzji. Brak przedstawienia jakiegokolwiek materiału, na podstawie którego można by dokonać analizy, blokuje możliwość pozytywnego rozpoznania wniosku.
Jednocześnie należy zauważyć, że wszelkie decyzje dotyczące zobowiązania do uiszczenia określonej kwoty pieniężnej z samej natury tego zobowiązania są odwracalne. W sytuacji bowiem uchylenia zaskarżonej decyzji, uiszczona bądź wyegzekwowana kwota zostanie Skarżącemu zwrócona.
Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.