Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2009 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uchyliło decyzję Prezydenta miasta W. z dnia [...] kwietnia 2009 r. o odmowie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta miasta W. z dnia [...] stycznia 2006 r. o ustaleniu dla A. sp. z o.o. w W. warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie wielofunkcyjnego zespołu biurowo-mieszkaniowego z lokalami użytkowymi oraz garażem podziemnym na działce nr ewid. [...] w obrębie [...] przy ul. [...] na terenie dzielnicy [...] w W. Przekazując sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzeniu organ odwoławczy wskazał, że przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania organ administracji bada wyłącznie, czy wniosek taki oparty został na ustawowych przesłankach wznowienia wymienionych w art. 145 §1 kpa i 145a kpa oraz czy został wniesiony z zachowaniem terminów wskazanych w art. 148 kpa.
Odmowa wznowienia postępowania wydana na podstawie art. 149 §3 kpa w przypadku, gdy wskazywaną podstawą wznowienia jest art. 145 §1 pkt 4 kpa nie może opierać się na ocenie, że wnoszący podanie nie jest stroną postępowania zakończonego decyzją ostateczną. W takim jedynym przypadku ustalenie istnienia podmiotowej przesłanki dopuszczalności wznowienia łączy się z ustaleniem istnienia podstawy wznowienia, a ta kwestia podlega badaniu po wznowieniu postępowania, w drugiej fazie postępowania wznowieniowego.
Wyrokiem z dnia 24 marca 2010 r. sygn. akt IV SA/Wa 2081/09, po rozpatrzeniu skargi A. sp. z o.o. w Warszawie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił powołaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2009 r., lecz wyrok ten został uchylony wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2011 r. sygn. akt II OSK 1406/10 z przekazaniem sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Z mocy art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.
W powołanym wyżej wyroku z dnia 19 października 2011 r. sygn. akt II OSK 1406/10 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził m.in., że jeżeli składający wniosek o wznowienie postępowania twierdzi, że jako strona postępowania bez własnej winy nie brał udziału w postępowaniu, to weryfikacja tych twierdzeń może nastąpić dopiero po 1
Sygn. akt IV SA/Wa 1868/11 wznowieniu postępowania. Wiąże się to bowiem z ustaleniem rzeczywistego istnienia wskazanych we wniosku o wznowienie podstaw, to jest tego, czy wnioskodawca jest stroną i czy z powodu pominięcia go nie brał on udziału w postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji, której dotyczy wniosek. Wnioskujący o ustanowienie na ich rzecz prawa użytkowania wieczystego spornej nieruchomości spadkobiercy byłego właściciela twierdzą, że od sposobu zagospodarowania tej nieruchomości będącego następstwem decyzji o warunkach zabudowy zależy możliwość realizacji ich roszczenia o zwrot przedmiotowej nieruchomości. Weryfikacja tych twierdzeń, z czego wyprowadzają oni swój interes prawny co do wyniku postępowania, może nastąpić w toku rozpoznania sprawy, po wznowieniu postępowania.
W konsekwencji dokonanej wykładni przepisów dotyczących wznowienia postępowania w przedmiotowej sprawie, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że skargi kasacyjne zasadnie zarzuciły naruszenie [przez Sąd pierwszej instancji] przepisów art. 28, 149 i 151 kpa oraz art. 145 §1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. przez uchylenie zgodnej z prawem decyzji organu odwoławczego.
Przy tak jednoznacznej ocenie prawnej Naczelnego Sądu Administracyjnego sformułowanej wobec decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2009 r., jako zgodnej z prawem, na podstawie art. 151 w zw. z art. 190 i art. 170 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.