Uzasadnienie
Skarżąca H.M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) sierpnia 2007 r. nr (...) w przedmiocie odmowy przyznania płatności na zalesienie gruntów rolnych.
Skarga - w myśl art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej P.p.s.a), czynić powinna zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Ponadto, zgodnie z art. 46 § 1 ustawy P.p.s.a każde pismo strony powinno zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma, osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, wymienienie załączników. Stosownie natomiast do treści art. 215 powołanej ustawy w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - a z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie - stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 216 ustawy P.p.s.a.).
Składając skargę nie spełniono warunków formalnych bowiem skarżąca nie wskazała wartości przedmiotu zaskarżenia, co było niezbędne do określenia wysokości wpisu sądowego od wniesionej skargi.
W związku z tym pismem z dnia 20 września 2007 r. Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia powyższych braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni. W piśmie tym zawarto pouczenie, iż nieuzupełnienie braków formalnych skargi w zakreślonym terminie spowoduje jej odrzucenie.
Przedmiotowe wezwanie Sądu zostało doręczone skarżącej w dnu 27 września 2007 r.
Pozostało ono jednak bez odpowiedzi.
Wobec tego, iż nieuzupełniono braków formalnych skargi w terminie zakreślonym dla dokonania danej czynności (termin upłynął w dniu 4 października 2007 r.), skargę należało odrzucić.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.