Uzasadnienie
J.H. w dniu [...] września 2008r. wniosła skargę na uchwałę Nr [...] Rady Miasta i Gminy w L. z dnia [...] marca 2004r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy L. w części dotyczącej przeznaczenia działek rolnych o nr [...],[...], położonych w L., jako niezgodnej z prawem, z przepisami ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego, ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych oraz naruszającą jej prawa, gdyż pozbawia ją prawa pierwokupu tych działek, ma na celu nieuczciwe załatwienie sprawy poprzez sprzedanie ziemi znajomemu i zezwolenie na pobudowanie urządzeń wbrew przepisom sanitarnym i ochronie przyrody.
Skarżąca wniosła alternatywnie o uchylenie albo stwierdzenie nieważności ww. uchwały w części dotyczącej wskazanych powyżej działek. Zdaniem skarżącej przeznaczenie tych działek w planie pod usługi, na parking jest nieuzasadnione, są to bowiem działki rolne, które mają ogromne znaczenie dla środowiska.
W uzasadnieniu skargi podniosła, że powyższe działki jej mąż w 1997 roku sprzedał miastu z przeznaczeniem pod budowę szkoły. Działki pozostawały w jej władaniu na podstawie umowy dzierżawy zawartej z miastem. Na powyższe działki miasto ogłosiło przetarg i w związku z tym podjęła działania w celu ich wykupienia, ale uzyskała odpowiedź, że na mocy tej uchwały utraciła prawo pierwokupu.
Zdaniem skarżącej przeznaczenie działek rolnych na cele nierolnicze jest sprzeczne z ustawą o ochronie gruntów rolnych i leśnych oraz ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
W odpowiedzi na skargę Rada Miasta i Gminy L. wniosła o jej oddalenie, podnosząc, że w myśl art.101 ustawy z dnia 8 marca 1990. o samorządzie gminnym (tekst jedn. z 2001 r. Dz. U. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, wnieść skargę na uchwałę do sądu administracyjnego. Skarżąca we wniesionej skardze nie wykazała naruszenia jej interesu prawnego. Organ wskazał, że skarżąca nigdy nie była właścicielem działek oznaczonych nr [...] i [...].
Właścicielem tych działek, jak przyznaje sama skarżąca w skardze, był jej mąż A.H.. Skarżąca nie przedstawiła dowodu nabycia spadku po zmarłym mężu.
W dniu [...] maja 1997r. - w dacie sprzedaży przedmiotowych działek obowiązywała uchwała Nr [...] Rady Miasta i Gminy L. z dnia [...] marca 1992r. (opubl. w Dz. Urz. Wojew. [...] Nr [...], poz. [...] z dnia [...] maja1992r.),zgodnie z którą działki te w planie oznaczone były symbolem [...]. Ustalenia planu były następujące: 1. [...] - 13,8 ha, [...] - 9,0 ha;
- 2. Projektowana strefa zabudowy mieszkaniowej o zróżnicowanej intensywności zabudowy;
- 3. Istnieją tu działki ogrodniczo-rolne z zabudową mieszkaniową jednorodzinną lub typu zagrodowego: 4. Ustala się realizację poprzez opracowanie planu szczegółowego osiedla zabudowy mieszkaniowej o zróżnicowanej intensywności zabudowy w wyznaczonym terenie funkcjonalnym (łącznie [...]). Zaleca się stosowanie nowych form architektonicznych budynków mieszkalnych i usługowych. Wysokość max w zabudowie intensywnej - 3 kondygnacje oraz w zabudowie średniej intensywności 2 kondygnacje z poddaszem użytkowym. Należy tu zorganizować ośrodek usług osiedlowych z obiektem oświaty i zdrowia.
Według ustaleń nowego planu zagospodarowania przestrzennego uchwalonego przez Radę Miasta i Gminy L. uchwałą Nr [...] z dnia [...] marca 2004r.(opubl. w Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...], poz. [...] z dnia [...] maja 2004r.) przedmiotowe działki znajdują się na terenie oznaczonym symbolem [...]. Zgodnie z ustaleniami planu teren ten przeznaczony jest pod szkołę podstawową w budowie, co oznacza że funkcja oświatowa została zachowana. Na terenach tych plan dopuszcza lokalizację infrastruktury technicznej, dróg dojazdowych, parkingów i garaży związanych z obsługą terenów. W myśl § 9 ust. 5 tej uchwały dopuszcza się przeznaczenie szkoły podstawowej w budowie w L. oznaczonej symbolem [...] pod usługi i handel pod warunkiem wykonania podziału budynku na lokale użytkowe. Zdaniem organu z powyższego wynika, że przedmiotowe działki nie były nigdy działkami rolnymi, gdyż już w dacie ich sprzedaży przez A.H. były przeznaczone pod usługi oświatowe.
Podkreślił organ, iż zgodnie z art. 4 ust.1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ustalenie przeznaczenia terenu następuje w miejscowym planie, a nie poprzez czasowe wykorzystanie terenu. Skarżąca z przedmiotowych działek korzysta na podstawie umów dzierżawy zawieranych z Miastem i Gminą L., z których ostatnia zakończyła się w dniu [...] grudnia 2007r.
Skarżąca nie wykazała w jaki sposób zaskarżona uchwała spowodowała utratę przez nią prawa pierwokupu. Z obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa nie wynika, aby skarżąca kiedykolwiek posiadała prawo pierwokupu w stosunku do tych działek.
W konkluzji organ stwierdził, że po wnikliwym przeanalizowaniu sprawy, nie dopatrzył się aby zaskarżona uchwała naruszała interes prawny skarżącej. Skarżąca nie wykazała naruszenia przez organ obowiązujących w tym zakresie przepisów, poza ogólnikowymi stwierdzeniami.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Z treści przytoczonego przepisu wynika bezspornie, iż skargę w trybie tego przepisu może wnieść skutecznie tylko ten, kto wykaże się naruszeniem przez zaskarżoną uchwałę własnego interesu prawnego lub uprawnienia. Zaskarżeniu w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym podlega zatem uchwała organu nie tylko niezgodna z prawem, ale jednocześnie godząca w sferę prawną skarżącego -wywołująca dla niego negatywne konsekwencje prawne, np. zniesienia, ograniczenia, czy też uniemożliwienia realizacji jego uprawnienia lub interesu prawnego.
Składając skargę, musi on zatem wykazać naruszenie własnego interesu prawnego polegające na istnieniu bezpośredniego związku pomiędzy zaskarżoną uchwałą, a własną indywidualną i prawnie chronioną sytuacją.
W rozpatrywanej sprawie jest bezsporne, że skarżąca nie legitymuje się tytułem własności do działek o nr ew. [...] i [...], gdyż, jak sama stwierdziła w skardze, działki te były własnością jej męża, który w 1997 roku działki te sprzedał Miastu i Gminie L.. Zatem nie ulega wątpliwości, że w tych okolicznościach faktycznych skarżąca nie mogła wykazać, że zaskarżona uchwała Nr [...] Rady
Miasta i Gminy L. z dnia [...] marca 2004r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. Urz. Woj. [...] z [...] maja 2004r. Nr [...], poz. [...]) narusza jej interes prawny. W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że naruszenie interesu prawnego może wykazać właściciel, współwłaściciel, użytkownik wieczysty, współużytkownik wieczysty.
Zasadnie podniesiono w odpowiedzi na skargę, że skarżąca nie tylko nie wykazała, że zaskarżona uchwała narusza jej interes prawny, ale również nie wskazała jakie konkretne przepisy zostały tą uchwałą naruszone.
Skoro skarżąca nie wykazała się posiadaniem interesu prawnego, który uprawniałby ją do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na wymienioną wyżej uchwałę Rady Miasta i Gminy L. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy L., to Wojewódzki Sąd Administracyjny obligowany był na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalić.