Uzasadnienie
Skarżący- T. M. i Z. M. w dniu 30 sierpnia 2007 r., za pośrednictwem urzędu pocztowego, złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia (...) lipca 2007 r. (...) w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie przejęcia na własność Państwa gospodarstwa rolnego w zamian za rentę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 18 października 2007 r., doręczonym skarżącym w dniu 29 października 2007 r., odrzucił przedmiotową skargę jako wniesioną z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej: P.p.s.a.
Skarżący, pismem procesowym nadanym w urzędzie potowym w dniu 26 listopada 2007 r. złożyli wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi wskazując, iż w związku z załamaniem psychicznym jakie przeżyli po tym jak komornik zlicytował ich gospodarstwo rolne nie byli w stanie w ustawowym terminie wnieść skargi do Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 87 § 1 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
Przyjmując, iż w niniejszej sprawie przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia skargi ustała najpóźniej w dniu doręczenia skarżącym postanowienia Sądu z dnia 18 października 2007 r. o odrzuceniu skargi, należy stwierdzić, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony z uchybieniem siedmiodniowego terminu do jego wniesienia. Jak wynika bowiem ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi zostało doręczone skarżącym w dniu 29 października 2007 r. natomiast przedmiotowy wniosek skarżący złożyli dopiero w dniu 26 listopada 2007 r. (data nadania w urzędzie pocztowym).
W tym stanie rzeczy wniosek skarżących o przywrócenie terminu do wniesienia skargi należało uznać za spóźniony.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 88 P.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.