Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 20 sierpnia 2012 r. skarżąca A. Z. wniosła do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...].
W oświadczeniu złożonym we wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF) skarżąca rozszerzyła zakres wniosku i podała, że domaga się zarówno zwolnienia od kosztów sądowych jak i ustanowienia adwokata z urzędu.
Skarżąca podała, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, utrzymuje się z emerytury w wysokości 831, 42 zł. brutto miesięcznie. Wnioskodawczyni wyjaśniła, że nie posiada żadnych oszczędności ani przedmiotów wartościowych.
Stwierdzono, co następuje:
A. Z. ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Powinna zatem przekonać Sąd (referendarza rozpoznającego jej wniosek), że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Do wykazania (uprawdopodobnienia) tego stanu rzeczy zobowiązuje bowiem skarżącą przepis art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270).
Przedstawiona przez A. Z. sytuacja majątkowa i rodzinna udowodnia brak realnych możliwości pokrycia wiążących się z niniejszym procesem kosztów opłat i wydatków sądowych a także wynagrodzenia, jakie zwykli pobierać fachowi pełnomocnicy. Dochód skarżącej w kwocie nieprzekraczającej ok. 650 zł. netto miesięcznie, nie pozwoli stronie utrzymać podstawy i tak bardzo niskiego poziomu życia i jednocześnie kontynuować prowadzone przez sądem administracyjnym postępowanie. Wydatki poniesione w związku z udziałem strony skarżącej w procesie sądowym właściwie uniemożliwiałyby dokonanie zakupu podstawowych dla egzystowania dóbr i usług. Pokrycie kwoty należnego wpisu sądowego oraz koszt ustanowienia fachowego pełnomocnika, pozbawiłby skarżącą istotnej części środków pieniężnych, jakie muszą zostać przeznaczone na niezbędne utrzymanie. Tą ocenę uprawdopodabnia aktualna pora roku, która niewątpliwie wiąże się ze zwiększeniem wydatków na zakup opału, energii elektrycznej, odzieży.
Nadto A. Z. jest osobą starszą (77 lat) co generuje i tak wysokie koszty leczenia (np. zakupu lekarstw, dojazdy do specjalistów). Należy też dodać, że skarżąca nie posiada majątku (np. pojazdów mechanicznych), który dawałby podstawy do poczynienia oszczędności w wydatkach. Koszty wszczętego postępowania, muszą więc zostać pokryte ze środków budżetowych, aby strona mogła zrealizować swe prawo do skontrolowania decyzji administracyjnej Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji.