Uzasadnienie
W piśmie z dnia 24 lipca 2013 r. J. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z żądaniem wymierzenia grzywny, na podstawie art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwaną dalej Ppsa) Ministrowi Środowiska grzywny z tytułu niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 maja 2010 r., sygn. IV SA/Wa 99/10.
Przed wniesieniem skargi J. P. wezwał organ do wykonania wyroku.
W odpowiedzi na skargę Minister Środowiska wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Skarga o wymierzenie Ministrowi Środowiska grzywny za niewykonanie wyroku Sądu podlega odrzuceniu, ponieważ jest niedopuszczalna.
Zgodnie z art. 154 § 1 Ppsa w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Tymczasem w niniejszej sprawie J. P. żąda wymierzenia organowi grzywny z tytułu niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którym oddalono skargę J. P. na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy. Na marginesie jedynie należy podkreślić, że Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 16 grudnia 2011 r., sygn. akt II OSK 1893/10 oddalił skargę kasacyjną wniesioną od tego wyroku.
Stwierdzić zatem należy, że skoro ustawodawca dopuścił możliwość wnoszenia skarg o wymierzenie grzywny jedynie w przypadku uwzględnienia skarg – czy to na bezczynność czy na akt lub czynność, niedopuszczalne jest wniesienie skargi o wymierzenie grzywny w przypadku, gdy sąd uprzednio skargę oddalił. Taka też sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie.
Z tego względu, skargę jako niedopuszczalną należało na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 154 § 1 Ppsa odrzucić.