Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] października 2003 r. Prezydent W. orzekł o wymeldowaniu J. H. z pobytu stałego z lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. Wojewoda [...] – po rozpoznaniu odwołania J. H. – reprezentowanego przez pełnomocnika- J. H. decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r. utrzymał w mocy decyzję Prezydenta W. J. H. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na w\w decyzję Wojewody [...], który wyrokiem z dnia 15 lutego 2005 r. w sprawie IISA\Wa 583\04 stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że warunkiem skuteczności czynności procesowej – wniesienia odwołania jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Uchybienie ustawowego terminu powoduje bezskuteczność odwołania czego następstwem jest ostateczność decyzji. Organ odwoławczy obowiązany jest zatem w postępowaniu wstępnym zbadać czy odwołanie zostało wniesione w przewidzianym przepisami terminie. Sąd wskazał także, że w okolicznościach niniejszej sprawy decyzje należało uznać za doręczoną dnia 16 października 2003 r. Termin do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta W. rozpoczął bieg 17 października 2003 r. i upłynął 30 października 2003 r. Późniejsze ponowne doręczenie decyzji pełnomocnikowi skarżącego nie powoduje otwarcia dla strony terminu wniesienia odwołania. Wobec tego, że odwołanie zostało wniesione po upływie terminu rozpatrzenie go stanowiło rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156§1pkt 2 kpa.
Rozpoznając ponownie sprawę – Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] lipca 2005 r. stwierdził, że odwołanie J. H. złożone przez jego pełnomocnika – J. H. od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] października 2003 r. orzekającej o wymeldowaniu J. H. z pobytu stałego zostało złożone z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 129 §2 kpa odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od daty doręczenia rozstrzygnięcia stronie. Na mocy art. 44 kpa- w razie niemożności doręczenia pisma bezpośrednio adresatowi (lub za pośrednictwem dorosłego domownika, sąsiada lub dozorcy) pismo składa się na okres 7 dni w palcówce pocztowej lub urzędzie gminy a zawiadomienie o tym umieszcza się w skrzynce pocztowej a gdy nie jest to możliwe na drzwiach mieszkania adresata bądź w miejscu widocznym na nieruchomości, której postępowanie dotyczy. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia 7dniowego okresu. Z akt sprawy wynika, że decyzja organu I instancji została wysłana w dniu 8 października 2003 r. pełnomocnikowi J. H.. Przesyłkę awizowano dwukrotnie po raz pierwszy 9 października 2003 r. oraz ponownie w dniu 1 października 2003 r. Następnie kolejny raz wysłano przesyłkę pełnomocnikowi w dniu 30 października 2003 r. W tej sytuacji organ uznał przesyłkę za doręczoną w dniu 16 października 2003 r. tj. z upływem ostatniego dnia siedmiodniowego okresu liczonego od daty jej pierwszego awizowania.
Tym samym termin do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta W. rozpoczął swój bieg 17.10.2003 r. i upłynął 30.10.2003 r. Późniejsze doręczenie decyzji pełnomocnikowi J. H. nie powoduje dla niej otwarcia od początku drogi do wniesienia odwołania.
W tej sytuacji organ stwierdził, że odwołanie zostało złożone po upływie 14-dniowego terminu.
Skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł J. H..
W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącego wskazała, że przesyłka wysłana do niej 30 października 2003 r. była pierwszą, jaką otrzymała a zatem wnosząc odwołanie zachowała ustawowy termin do jego wniesienia. Urząd W. przekazał akta do organu odwoławczego zawiadamiając ją, że odwołanie zostało wniesione w terminie.
Jednocześnie pełnomocnik skarżącego wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania – na podstawie art. 58 kpa, albowiem uchybienie terminu- jeśli nastąpiło to bez jej winy.
W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył o następuje:
Zgodnie z treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Badając legalność zaskarżonego postanowienia Sąd uznał, że skarga jest nieuzasadniona albowiem zaskarżone orzeczenie nie narusza prawa.
Zgodnie z treścią art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Postanowienia tego przepisu oznaczają zatem, że orzeczenie sądu wywiera skutki, które wykraczają poza zakres postępowania sądowo-administracyjnego, w którym zostało wydane oraz poza zakres postępowania administracyjnego, w którym zostało wydane zaskarżone rozstrzygnięcie. Zasięgiem jego oddziaływania objęte zostaje przyszłe-ewentualne- postępowanie administracyjne w sprawie.(tak. m.in. wyrok NSA z 22.03.1999 r. IVSA 527\97 lex 47275). Związanie oceną prawną zarówno organu administracji jak i sądu oznacza, że nie można formułować nowych ocen prawnych, sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem
Odnosząc powyższe do okoliczności sprawy wskazać należy, że niniejsza sprawa była przedmiotem orzekania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który wyrokiem z dnia 15 lutego 2005 r. stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji. Jednocześnie w uzasadnieniu wyroku Sąd ten wskazał, że organ miał w pierwszej kolejności obowiązek zbadać czy odwołanie zostało wniesione w terminie. W tej konkretnej sprawie za dzień doręczenia decyzji należało uznać 16.10.2003 r. jako ostatni dzień 7-dniowego terminu licząc od dnia pierwszego awizowania przesyłki.
A zatem termin do wniesienia odwołania upłynął 30.10.2003 r. Od dnia 31.10.2003 r. decyzja była ostateczna.
Wskazaną oceną prawną związany był organ administracyjny rozpoznający sprawę po uprawomocnieniu się orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 15.02.2005r.
W tej sytuacji prawidłowe są ustalenia organu odwoławczego, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem ustawowego-14 dniowego terminu. Skoro- jak wskazał Sąd orzeczenie zostało prawidłowo doręczone dnia 16.10.2003 r. upływ terminu nastąpił 30.10.2003 r. Późniejsze doręczenie tej samej decyzji pełnomocnikowi strony nie otwiera terminu do wniesienia odwołania. Jeśli – jak twierdzi pełnomocnik skarżącego – nie wiedziała ona o decyzji w dniu 16.10.2003 r. a zatem bez swojej winy uchybiła terminowi do wniesienia odwołania przysługiwało jej prawo złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej – w myśl art. 58 kpa. Wniosek taki winien jednak być skierowany do organu administracji rozpoznającego odwołanie i należycie uzasadniony, a sama możliwość wniesienia takiej prośby jest uwarunkowana terminem, o którym mowa w §2 art. 58 kpa. Dopiero nieuwzględnienie tego wniosku mogłoby skutkować stwierdzeniem uchybienia terminu.
Wniosek taki nie został złożony podczas postępowania administracyjnego - J. H. złożyła go dopiero w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania – w myśl art. 1 w\w ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. nie leży w kompetencji Sądu.
Mając na uwadze powyższe okoliczności wskazać należy, że prawidłowo organ odwoławczy - działając w oparciu o art. 134 kpa stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.
Bez znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego orzeczenia pozostaje fakt, że pełnomocnikowi skarżącego doręczono – do wiadomości – pismo Prezydenta W. skierowane do organu II instancji, przy którym organ ten przekazywał akta sprawy meldunkowej wraz z wniesionym odwołaniem, z którego wynika, że odwołanie to zostało wniesione w terminie. Należy wszak zwrócić uwagę, że pismo to było kierowane do organu odwoławczego jeszcze przed wydaniem wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, w którym przedstawiona została w\w ocena prawna i wskazania, co do dalszego toku postępowania.
W tym stanie rzeczy-wobec bezzasadności zarzutów skargi i nie stwierdzenia przez Sąd innych uchybień, które prowadziłyby do uchylenia zaskarżonego postanowienia – skargę należało oddalić.
Mając powyższe na uwadze – na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi – Sąd orzekł jak w sentencji.