Uzasadnienie
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Stosownie natomiast do treści art. 252 § 1 ppsa osoba fizyczna, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, jest zobowiązana do złożenia oświadczenia dotyczącego jej stanu majątkowego oraz podania dokładnych danych o stanie rodzinnym.
Z kolei art. 255 ppsa stanowi, iż jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Dopiero po otrzymaniu i zapoznaniu się z treścią takich dokumentów możliwe jest wydanie prawidłowego orzeczenia w tym zakresie.
W przedmiotowej sprawie powyższy warunek dopuszczalności przyznania prawa pomocy nie został spełniony. W. G., mimo wezwania pismem z dnia 22 grudnia 2008 r. do złożenia w terminie 14 dni dodatkowego oświadczenia oraz dokumentów źródłowych potwierdzających jego stan majątkowy i możliwości płatnicze, takich jak: dokument wskazujący, jaka jest wysokość świadczenia emerytalnego otrzymywanego przez jego żonę, wyciągi z posiadanych rachunków bankowych, czy też oświadczenie o źródłach i wysokości wydatków innych, niż wskazane w piśmie z dnia 8 grudnia 2008 r. - związane z koniecznością leczenia i rehabilitacji - nie złożył wymaganych dokumentów.
Trzeba przy tym podkreślić, że Sąd nie jest zobligowany do prowadzenia z urzędu postępowania w sprawie sytuacji rodzinnej i majątkowej wnioskodawcy, jeżeli on sam uchyla się od złożenia niezbędnych do oceny tej sytuacji dokumentów.
Odstępując od złożenia wymaganych dokumentów skarżący nie usunął budzącego wątpliwości oświadczenia zawartego we wniosku o przyznanie prawa pomocy, a tym samym nie wykazał przesłanek określonych w art. 246 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W konsekwencji brak jest podstaw do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Należy przy tym wskazać, że w złożonym do akt sprawy piśmie z dnia 9 stycznia 2009 r. W. G. stwierdził, iż złożony przez niego wniosek o prawo pomocy stał się bezprzedmiotowy. Nadmienił, iż w dniu 31 grudnia 2008 r. dokonał wpłaty kwoty 500 (pięciuset) złotych na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego tytułem wpisu sądowego od skargi w sprawie sygn. akt IV SA/Wa 1887/08. Fakt uiszczenia wskazanej opłaty potwierdza wydruk polecania przelewu znajdujący się na karcie nr 53 akt sądowych.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.