Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 14 lipca 2015 r. w przedmiotowej sprawie ustanowiono dla skarżącego adwokata.
Okręgowa Rada Adwokacka w [...] pełnomocnikiem strony wyznaczyła adwokat E. B. Wyznaczona pełnomocnik wniosła w imieniu skarżącego zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 sierpnia 2015 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W zażaleniu zawarła wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że nie zostały one zapłacone w żadnej części. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 28 października 2015 r. sygn. akt II OZ 1013/15 oddalił zażalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 16 marca 2016 r. oddalił skargę. Na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku skarżącego reprezentował adw. O. O., działający z substytucji ustanowionej pełnomocnik. Pełnomocnik substytucyjny wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że nie zostały one zapłacone ani w całości, ani w części.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Treść powołanego przepisu nie pozostawia wątpliwości, co do tego, że wynagrodzenie ze pomoc prawną udzieloną z urzędu otrzymuje wyznaczony adwokat. Przez wyznaczonego należy zaś rozumieć adwokata wskazanego przez właściwą okręgową radę adwokacką.
W przedmiotowej sprawie wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu został złożony na rozprawie w dniu 16 marca 2016 r. nie przez wyznaczoną pełnomocnik ale przez adwokata O. O. Ponieważ jednak działał on z substytucji wyznaczonej pełnomocnik, należało przyjąć, że złożył on wniosek w imieniu adwokat E. B. (zob. też postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 kwietnia 2015 r. sygn. II OZ 308/15).
Stawki wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej w przedmiotowej sprawie w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji oraz w postępowaniu zażaleniowym zakończonym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 października 2015 r. określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.).
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Z kolei stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d) powołanego rozporządzenia w postępowaniu zażaleniowym stawka minimalna wynosi 120 zł.
Wyznaczonej pełnomocnik należało zatem przyznać wynagrodzenie w wysokości 360 zł.
Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801) w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) i § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d) w zw. z § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r., należało orzec jak w postanowieniu.