Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem [...] Wojewoda [...]. stwierdził, że odwołanie wniesione przez M. G. od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2005 r. orzekającej o wymeldowaniu z pobytu stałego M. G. z lokalu nr [...] znajdującego się przy ulicy [...] w W. zostało złożone z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia.
W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia wskazano, że warunkiem skuteczności procesowej czynności jaką jest wniesienie odwołania jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Uchybienie terminowi powoduje bezskuteczności odwołania czego następstwem jest ostateczność decyzji.
Decyzja organu I-ej instancji zawierała pouczenie co do terminu wniesienia środka zaskarżenia. Zgodnie z art. 129 § 2 kpa odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie.
Z akt sprawy wynika że decyzję Prezydenta W. zainteresowany odebrał dnia 05 maja 2005 r., natomiast odwołanie wniósł 20 maja 2005 r., mimo tego, że ostatecznym terminem do jego złożenia był 19 maja 2005 r.
Powyższe oznacza się, iż organ zobligowany był do stwierdzenia, iż odwołanie złożone zostało z uchybieniem terminu.
Skargę na powyższe postanowienie wniósł M. G. podnosząc, iż uchybił terminowi ponieważ w dniach 19 i 20 maja 2005 r. administracja Aresztu Śledczego w którym, przebywa nie pracowała i to uniemożliwiło mu wysłanie korespondencji, tj. odwołania od decyzji o wymeldowaniu w terminie.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Podniósł, iż dokonane dodatkowo ustalenia nie potwierdziły okoliczności podnoszonym przez skarżącego. Poza tym podkreślono, iż skarżący nie złożył wraz z odwołaniem wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia.
Sąd zważył, co następuje
Skarga jest bezzasadna i jako taka została oddalona.
Zgodnie z art.129 § 2 kpa kodeksowy termin do wniesienia odwołania wynosi 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się zgodnie z art. 57 § 1 kpa dnia doręczenia, lecz dzień następny (tak NSA m. in. w wyroku z dnia 14 marca 1996 r. SA/PO 1726/95).
Termin uważa się za zachowany jeżeli przed jego upływem odwołanie zostało złożone przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego bądź aresztu śledczego.
Analiza materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy przesądza o konieczności uznania, iż skarżący otrzymał decyzję organu I-ej instancji w dniu 5 maja 2005 r. Wynika to w oczywisty sposób z treści zwrotnego poświadczenia obioru jej odpisu, na którym widnieje podpis skarżącego.
Bieg terminu 14-dniowego, który pozwalał na skuteczne wniesienie odwołania rozpoczął się więc w przypadku skarżącego w dniu 6 maja 2005 r., a zakończył w dniu 19 maja 2005 r. Dzień 19 maja 2005 r. był czwartkiem. Ponad wszelką wątpliwość nie był to dzień ustawowo wolny od pracy. Był to jednak ostatni dzień, w którym skarżący mógł skutecznie wnieść odwołanie. Również dzień poprzedni tj. dzień 18 maja 2005 r. nie był dniem wolnym od pracy. Skarżący poza tym nie wykazał aby w tych dniach uniemożliwiono mu złożenie w administracji zakładu karnego korespondencji której adresatem był Wojewoda [...] Nie potwierdziło się również to jakoby w dniach 19 i 20 maja 2005 r. administracja zakładu karnego w którym przybywa nie pracowała. Z odpowiedzi na skargę wynika, iż organ czynił w tej materii dodatkowe ustalenia, które nie potwierdziły tego faktu. Niejako na marginesie zauważyć należy, iż tzw. dniami roboczymi były również dni 19 i 20 kwietnia 2005 r., które jak się wydaje skarżący przywołuje w skardze jedynie omyłkowo. Omyłka ta wydaje się oczywista, wszak skarżący nie mógł składać odwołania w miesiącu kwietniu 2005 r. od decyzji którą otrzymał w maju 2005 r.
Podstawą rozstrzygnięcia Sądu jest przepis art. 151 ppsa.