Uzasadnienie
Dnia 18 lipca 2009 r. (data stempla pocztowego) G. Z., D. L., B. G., K. V., E. Z., G. S., J. G., R. F., M. D., H. F., J. G., B. O., J. S., P. P., M. Z., A. L., M. M., T. G. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2009 r. stwierdzającą nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r. oraz utrzymującą ją w mocy decyzji Ministra Środowiska z dnia [...] listopada 2008 r.
W odpowiedzi organ wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W myśl natomiast art. 52 § 2 ppsa przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W niniejszej sprawie Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska dokonał kontroli rozstrzygnięć administracyjnych w trybie nadzwyczajnym i orzekał w trybie przepisów dotyczących stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej (art. 156-159 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 tj. ze zm., zwanej dalej "kpa"). Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. stwierdził nieważność decyzji Wojewody [...] oraz utrzymującej ją w mocy decyzji Ministra Środowiska.
Stwierdzić należy, iż od wydanego rozstrzygnięcia przez Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska służył stronom wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Decyzja o stwierdzeniu nieważności jest bowiem decyzją w nowej sprawie i wobec tego podlega weryfikacji w toku instancji, a dopiero następnie zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W przypadku gdy została wydana przez ministra (zgodnie z art. 5 § 2 pkt 4 kpa Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska jako centralny organ administracji rządowej mieści się w pojęciu "minister") służyć od niej będzie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (art. 127 § 3 kpa), ewentualnie w dalszej kolejności skarga do sądu administracyjnego. Skarga ta zawsze musi być poprzedzona wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy (vide uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 1996 r., sygn. akt OPS 4/96 ONSA 1997, Nr 2, poz. 44). Ponadto w decyzji winny być pouczenia o wszystkich środkach zaskarżenia.
Skoro zaś w przedmiotowej sprawie skarżący nie wystąpili z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, to wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga na decyzję Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2009 r. jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 ppsa.
Należy zauważyć, że zamieszczone w decyzji pouczenie o możliwości zaskarżenia decyzji jest nieprawidłowe, gdyż nie wspomina o konieczności złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Mając na względzie wyrażoną w art. 112 kpa zasadę, iż błędne pouczenie nie może szkodzić stronie, która się do niego zastosowała, skarżący (o ile w dalszym ciągu są zainteresowani zaskarżeniem decyzji) mogą złożyć wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (wskazując, iż uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nastąpiło bez ich winy). Prośbę o przywrócenie terminu (zgodnie z art. 58 kpa) należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu (a więc doręczenia niniejszego postanowienia), dopełniając jednocześnie czynności, dla której określony był termin (to jest dołączając wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy). W przypadku zaś nieuwzględnienia tego środka prawnego skarżącym przysługiwać będzie prawo złożenia skargi do sądu administracyjnego.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.