Uzasadnienie
Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 14 października 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 1899/14 przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowił dla skarżącego adwokata.
Okręgowa Rada Adwokacka w [...] pełnomocnikiem strony wyznaczyła adw. A. W. W dniu 5 grudnia 2015 r. do akt złożono dwa pełnomocnictwa substytucyjne: pierwsze - z dnia 1 grudnia 2014 r. do prowadzenia niniejszej sprawy (z prawem udzielenia dalszej substytucji), udzielone przez wyznaczonego pełnomocnika (adw. A. W.) adw. M. P., drugie – z dnia 4 grudnia 2014 r. udzielone r.pr. E. R. przez adw. M. P. Radca prawy E. R. pismem z dnia 10 grudnia 2014 r. wniosła w imieniu skarżącego zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 31 października 2014 r., sygn. akt IV SA/Wa 1899/14 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, w którym zawarła wniosek o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną skarżącemu pomoc prawną. Pełnomocnik ponadto stawiła się na rozprawę poprzedzającą wydanie wyroku, podczas której wystąpiła o zasądzenie kosztów za pomoc prawną oraz oświadczyła, że nie zostały on pokryte w całością ani w części.
Stwierdzono, co następuje:
Przyznanie prawa pomocy jest wyjątkiem od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez stronę, określonej w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako P.p.s.a. W razie ustanowienia pełnomocnika w ramach prawa pomocy wyznaczony pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie od Skarbu Państwa. Zgodnie z art. 250 P.p.s.a. wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Takie brzmienie przepisu art. 250 P.p.s.a. jednoznacznie wskazuje, że wynagrodzenie otrzymuje wyznaczony adwokat. Przez wyznaczonego adwokata należy rozumieć adwokata wskazanego przez Okręgową Radę Adwokacką.
W rozpoznawanej sprawie Okręgowa Rada Adwokacka w [...] jako pełnomocnika skarżącego działającego w ramach prawa pomocy wyznaczyła adw. A. W. W tej sytuacji to właśnie jej, jako wyznaczonemu pełnomocnikowi, przysługuje wynagrodzenie za udzieloną pomoc prawną.
Mając na uwadze, że substytut pełnomocnika działa w jego imieniu i co do zasady jest uprawniony do udzielenia dalszej substytucji (zakazu substytucji nie zawarto w pełnomocnictwie z dnia 1 grudnia 2014 r.), należało przyjąć, że r.pr. E. R. wnioski o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną skarżącemu pomoc prawną złożyła w imieniu adw. A. W. Zgodnie z 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461), stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Według § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d) powołanego rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu zażaleniowym wynosi 120 zł.
W opisany sposób koszty nieopłaconej pomocy prawnej zostały ustalone na łączną kwotę 360,00 zł. (240 zł. + 120 zł.).
Ustalona w powyższy sposób opłata podlega podwyższeniu zgodnie z § 2 pkt 3 rozporządzenia o stawkę podatku od towarów i usług, czyli o 23 % ustalonej kwoty wynagrodzenia (82,80 zł).
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.