Uzasadnienie
Skarżący N. P. wraz ze skargą na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] lipca 2013 r. (nr [...]) w przedmiocie nadania statusu uchodźcy złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Wnioskodawca jest uchodźcą z [...]. Wraz z żoną ubiega się w Polsce o nadanie statusu uchodźcy. Jedyne środki pieniężne, jakimi dysponuje dwuosobowa rodzina pochodzą z pomocy socjalnej przyznawanej w ramach procedury uchodźczej. Skarżący i jego żona nie dysponują nieruchomościami, zasobami pieniężnymi, ani wartościowymi przedmiotami, gdyż cały majątek pozostawili w kraju pochodzenia.
Stwierdzono, co następuje:
N. P. domaga się zwolnienia od kosztów sądowych, a więc przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Powinien więc wykazać, że poniesienie tych kosztów (opłat sądowych i wydatków sądowych) spowoduje obniżenie warunków jego życia poniżej poziomu utrzymania koniecznego (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.).
Na obecnym etapie postępowania, koszty sądowe obejmują wpis sądowy w kwocie 300 zł. (§ 2 ust. 3 pkt 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 221, poz. 2193) Na dalszych etapach strona może zostać zobowiązana do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za sporządzenie uzasadnienia sporządzonego na jej wniosek (w przypadku oddalenia skargi), wpisów należnych z tytułu wnoszenia środków odwoławczych.
Skarżący nie osiąga dochodu, który umożliwiałby poniesienie kosztów postępowania przed sądem. Jedyne środki pieniężne, jakimi dysponuje wnioskodawca pochodzą z pomocy socjalnej przyznanej mu jako cudzoziemcowi ubiegającemu się o nadanie statusu uchodźcy. W tej sytuacji poniesienie przez skarżącego kosztów sądowych spowodowałoby uszczerbek w jego koniecznym utrzymaniu. Z tej przyczyny, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu.