Uzasadnienie
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania złożyła D. S. Zarządzeniem z dnia 19 sierpnia 2013 r. sygn. akt IV SO/Wa 32/13 pozostawiono bez rozpoznania wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy.
W zarządzeniu z dnia 1 października 2013 r. sygn. akt IV SA/Wa 1912/13 wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 złotych w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 8 października 2013 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 29 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga na akt organu administracji publicznej składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., wymogi formalne, a także odpowiadać wymogom dotyczącym opłaty sądowej. Zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wysokość wpisu określa Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Stosownie do § 2 ust. 3 pkt 7 tego rozporządzenia, wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu ewidencji ludności i dowodów osobistych wynosi 100 zł.
Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie uiszczono należnego wpisu w wyznaczonym wezwaniem terminie, podlega odrzuceniu. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu przez skarżącą upłynął w dniu 15 października 2013 r. Z danych zawartych w rejestrze opłat sądowych wynika, że wpis od skargi nie został uiszczony do dnia 23 października 2013 r. (k. 31 akt sądowych). W związku z tym skarga podlega odrzuceniu ze względu na brak spełnienia wymogów dotyczących opłat sądowych.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.