Uzasadnienie
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] października 2012 r., utrzymującej w mocy decyzję tego organu z dnia [...] września 2012 r. o odmowie wstrzymania wykonania decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] maja 2012 r. o odmowie nadania statusu uchodźcy, odmowie udzielenia ochrony uzupełniającej, nieudzielaniu zgody na pobyt tolerowany i wydaleniu z terytorium RP, skarżący – A. G. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że z uwagi na nieodwracalne skutki decyzji o wydaleniu w niniejszej sprawie zachodzą podstawy do wstrzymania zaskarżonej decyzji, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.; zwaną dalej P.p.s.a.),
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 P.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest uprawdopodobnienie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Należy mieć jednak na względzie, że do wykonywania nie nadają się wszelkie akty administracyjne odmowne oraz te, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. Przedmiotem ochrony tymczasowej, jak się powszechnie przyjmuje w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy zaś rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowo-administracyjne, wyd. LexisNexis, Warszawa 2005, s. 295).
Przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania w niniejszym postępowaniu jest decyzja o odmowie wstrzymania wykonania decyzji o odmowie nadania statusu uchodźcy, odmowie udzielenia ochrony uzupełniającej i wydaleniu z terytorium RP. Wobec tego, że zaskarżona decyzja nie nakłada na skarżącego żadnych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy, a których wykonanie spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki lub niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody, brak jest przymiotu wykonalności, co uniemożliwia wstrzymanie jego wykonania. Zaskarżona decyzja nie nadaje się zatem do wykonania, a tym samym ewentualnego wyegzekwowania w drodze postępowania egzekucyjnego.
W związku z powyższym nie może ona powodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Nie można więc uznać, że brak wstrzymania zaskarżonej decyzji, spowoduje wystąpienie zagrożeń, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a.
W ocenie Sądu, z uwagi na charakter i zakres rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonej decyzji nie zachodzą podstawy do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie jej wykonania.
W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.