Uzasadnienie
Pismem z dnia 27 października 2012 r. I. D. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., żądając wymierzenia grzywny za niewykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 grudnia 2009 r. o sygn. akt II OSK 1880/08.
W postępowaniu Sąd ustalił, że przed wniesieniem skargi skarżąca skierowała w dniu 20 września 2011 r. wezwanie do wykonania wyroku z dnia 2 grudnia 2009 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wezwanie to nie trafiło nigdy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Potwierdziła to również skarżąca w piśmie z dnia 5 marca 2012 r. (k. 29 akt sądowych), w którym wskazała, że umieściła na kopercie adres Naczelnego Sądu Administracyjnego ponad adresem Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Skarżąca otrzymała także w tej sprawie odpowiedź z Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2011 r. nr V Inf/S 041/308/11, w której została poinformowana, że wezwanie z dnia 20 września 2011 r. zostało doręczone do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a nie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. (k. 30 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Warunkiem dopuszczalności skargi jest więc wyczerpanie przez skarżącego przysługujących mu środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W przypadku skargi na bezczynność organu administracji takim środkiem jest zażalenie do organu wyższego stopnia z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.
Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej k.p.a.), na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
W przypadku skargi na niewykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego uchylającego zaskarżony akt lub stwierdzającego jego nieważność zgodnie z art. 154 § 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a., przysługuje ona uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku. Strona może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia grzywny temu organowi.
W rozpatrywanej sprawie skarżąca nie wezwała organu do wykonania wyroku, ponieważ pismo z dnia 20 września 2011 r. mające stanowić takie wezwanie, zostało skierowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie miało możliwości zapoznać się z jego treścią i ewentualnie zastosować się do niego.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji.