Uzasadnienie
J. P. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] maja 2013 r. zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy.
W dniu 6 września 2013 r. wpłynął do Sądu formularz PPF, w dniu 4 października 2013 r. oświadczenie skarżącego (z dnia 30 września 2013 r.) i zaświadczenie podpisane przez Zastępcę Dyrektora Aresztu Śledczego W..
Z dokumentów tych wynika, że skarżący obecnie odbywa karę pozbawienia wolności. W zakładzie karnym nie jest zatrudniony. Wnioskodawca posiada do dyspozycji kwotę 198. 22 zł. Skarżący nie posiada nieruchomości, przedmiotów wartościowych.
Stwierdzono, co następuje:
W myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata przysługuje osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Instytucja prawa pomocy ma służyć osobom, którym brak środków utrudnia lub uniemożliwia dostęp do sądu.
Referendarz stwierdził, że skarżący spełnia określone w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przesłanki uzyskania prawa pomocy. Skarżący posiada do dyspozycji kwotę niespełna 200 zł., którą może swobodnie dysponować (art. 113 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy, Dz.U. Nr 90, poz. 557 ze zm.). Jednakże w myśl art. 114 tej ustawy skazany ma prawo co najmniej trzy razy w miesiącu dokonywać zakupów artykułów żywnościowych i wyrobów tytoniowych oraz innych artykułów dopuszczonych do sprzedaży w zakładzie karnym, za środki pieniężne pozostające do jego dyspozycji w depozycie.
Mając na uwadze wysokość środków posiadanych do swobodnej dyspozycji skarżącego oraz ich cel (przeznaczenie) referendarz uznał, że spełnia przesłanki do uzyskania prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, referendarz postanowił jak w sentencji.