Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 listopada 2014 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym.
W dniu 25 marca 2015 r. wyznaczona przez Okręgową Izbę Radców Prawnych pełnomocnik skarżącego – radca prawny E. R. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 stycznia 2015 r. (sygn. akt IV SA/Wa 1927/14), oddalającego skargę M. A. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z [...] sierpnia 2014 r.
W dniu 18 sierpnia 2015 r. pełnomocnik powołując się na pismo skarżącego z 17 sierpnia 2015 r. o cofnięciu skargi kasacyjnej, cofnęła wniesiony środek odwoławczy oraz wniosła o zasądzenie nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Jednocześnie oświadczyła, że koszty te ani w całości, ani w części nie zostały opłacone.
Postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2015 r., sygn. akt II OSK 1068/15, wydanym na posiedzeniu niejawnym, Naczelny Sąd Administracyjny umorzył postępowanie kasacyjne w niniejszej sprawie.
Rozpoznając przedmiotowy wniosek zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Według § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego usynowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490), stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego 240 zł. Stosownie zaś do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) tego rozporządzenia, w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka minimalna wynosi 50% wskazanej wyżej kwoty, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego, ustanowiona przed wydaniem wyroku przez WSA w Warszawie, sporządziła i wniosła skargę kasacyjną od wyroku sądu I instancji. Za te czynności pełnomocnik powinna zatem otrzymać wynagrodzenie według stawki określonej w § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia.
Ustalona w powyższy sposób opłata podlega podwyższeniu zgodnie z § 2 pkt 3 rozporządzenia o stawkę podatku od towarów i usług, czyli o 23 % ustalonej kwoty wynagrodzenia tj. 27,60 zł.
W opisany sposób koszty nieopłaconej pomocy prawnej zostały ustalone na łączną kwotę 147,60 zł.
Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 powołanej ustawy, orzeczono jak w postanowieniu.