Uzasadnienie
W dniu 1 sierpnia 2017 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprzeciwu Parafii [...] w [...] od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego.
Zarządzeniami z dnia 4 sierpnia 2017 r. Przewodnicząca Wydziału wezwała wnoszącą sprzeciw do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych sprzeciwu, w terminie siedmiu dni pod rygorem jego odrzucenia, poprzez m. in.:
- 1) wskazanie, czy żąda uchylenia zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...];
- 2) wykazanie, że zaskarżona decyzja narusza jej interes prawny i nadesłanie dokumentu, z którego będzie wynikał tytuł prawno-rzeczowy do nieruchomości, której jest właścicielem albo użytkownikiem wieczystym, a która jest położona w obszarze oddziaływania lokalizacji inwestycji celu publicznego (np. wypis z rejestru gruntów albo z księgi wieczystej);
- 3) nadesłanie dokumentu, z którego będzie wynikać, że proboszcz ks. I. P. jest zarządcą wymienionej Parafii i jest predestynowany do wniesienia w jej imieniu sprzeciwu;
oraz uiszczenie wpisu od wniesionego sprzeciwu w kwocie 500,-zł.
Wezwania powyższe, wraz ze stosownymi pouczeniami o konsekwencjach ich niewykonania, zostały skutecznie doręczone wnoszącej sprzeciw w dniu 11 sierpnia 2017 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności bezskutecznie upłynął w dniu 18 sierpnia 2017 r. Mimo upływu zakreślonego terminu, wnosząca sprzeciw nie wykonała powyższych zarządzeń Przewodniczącej Wydziału.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Stosownie zaś do treści art. 230 § 1 i § 2 tej ustawy od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały, a pismem takim jest między innymi sprzeciw od decyzji. Zgodnie z art. 220 § 3 powołanej ustawy, jeżeli należny wpis od pisma wszczynającego postępowanie przed sądem, pomimo wezwania, nie został uiszczony, podlega odrzuceniu przez sąd.
Natomiast stosownie do treści art. 64b § 1 powołanej ustawy, do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Ponadto w świetle art. 64b § 2 powołanej ustawy, sprzeciw od decyzji powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, żądanie jej uchylenia oraz oznaczenie organu, który wydał zaskarżoną decyzję.
Jak wynika z akt sprawy, wnosząca sprzeciw nie wykonała zarządzeń Przewodniczącej Wydziału i nie uzupełniła braków formalnych sprzeciwu. Również nie uiściła wymaganego wpisu sądowego, co potwierdza znajdująca się w aktach sprawy adnotacja poczyniona na karcie 16 akt sądowych, z której wynika, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy.
Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 w związku z art. 64b § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.