Uzasadnienie
Skarżący w dniu 22 lutego 2012 r. złożył na urzędowym formularzu PPF wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
W uzasadnieniu wniosku, jak i w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych, oszczędności i przedmiotów wartościowych.
Uzupełniając na wezwanie Sądu przedmiotowy wniosek skarżący w piśmie z dnia 7 marca 2013 r. wyjaśnił, że wobec braku środków finansowych na opłacenia najmu mieszkania zmuszony był na początku miesiąca marca br. wyprowadzić się z pokoju, który wynajmował na ul. [...] w W.. Aktualnie skarżący mieszka u znajomego, który pokrywa koszty jego utrzymania. W związku z tym on sam nie ponosi kosztów związanych z zakupem żywności oraz wynajmem mieszkania. Wnioskodawca oświadczył, że nie posiada rachunków bankowych.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270)).
Sytuacja materialna skarżącego jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Dokonując takiej oceny, kierowano się przede wszystkim tym, iż cudzoziemiec aktualnie nie posiada żadnego źródła dochodu, które pozwoliłoby mu ponieść koszty związane z postępowaniem sądowym oraz ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Podstawowe potrzeby życiowe skarżący zaspokaja jedynie dzięki wparciu innych osób. Wnioskodawca nie posiada nieruchomości, przedmiotów wartościowych ani oszczędności. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.