Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] [...] maja 2018 r. wydało w trybie art. 138 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2017 poz. 1275; dalej: k.p.a.) decyzję uchylającą w całości decyzję Burmistrza [...] z [...] lutego 2018 r., dotyczącą ustalenia warunków zabudowy.
K. C. i S. C. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprzeciw od powyższej decyzji SKO w [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (niż wymienione w pkt 1-5) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Określone w art. 58 p.p.s.a. podstawy odrzucenia skargi nawiązują do przesłanek dopuszczalności zaskarżenia aktu lub czynności organu administracji publicznej do sądu administracyjnego, rozumianych jako określone przepisami prawa warunki prawidłowego zaskarżenia, dotyczące przedmiotu skargi, jej formy, treści, ale także dotyczące przesłanek o charakterze przedmiotowym i podmiotowym, określających, od jakiej formy działalności organów administracji publicznej skarga przysługuje i który z podmiotów jest legitymowany do wniesienia skargi.
W rozpoznawanej sprawie Sąd, po zbadaniu przesłanek dopuszczalności sprzeciwu wniesionego przez K. C. uznał, że jest on niedopuszczalny ze względów podmiotowych.
Wedle art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Stosownie do treści art. 50 § 1 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Zatem kluczowym elementem przy składaniu skargi jest posiadanie interesu prawnego, rozumianego jako istnienie związku miedzy sferą indywidualnych praw i obowiązków, a zaskarżonym aktem lub czynnością. Innymi słowy, interes prawny to interes wynikający z prawa materialnego, zgodny z tym prawem i chroniony przez to prawo. Jest to interes o charakterze osobistym przez to że jest własny, zindywidualizowany i skonkretyzowany.
W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie występuje interes prawny Skarżącej, który spełniałby powyższą definicję. Skarżąca nie jest bowiem inwestorem zamierzenia budowlanego, które jest przedmiotem postępowania administracyjnego. Natomiast właścicielem nieruchomości sąsiadującej z inwestycja, zgodnie ze znajdującym się w aktach administracyjnych sprawy wypisem z rejestru gruntów jest jedynie mąż Skarżącej. co było powodem pominięcia jej przez organy prowadzące postępowanie w tej sprawie. Skarżąca niewątpliwie posiada interes faktyczny w zainteresowaniu rozstrzygnięciem przedmiotowej sprawy, jednakże nie jest to wystarczająca przesłanka dla uznania jej za podmiot uprawniony do wniesienia skargi.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd działając w oparciu o przepisy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.