Uzasadnienie
Organizacja Społeczna [...] z siedzibą w P. w dniu 19 września 2006 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę nr [...] Rady Miejskiej K. z dnia [...] maja 2006 r. w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obwodnicy drogi nr [...] wraz z terenami przyległymi.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na przedwczesne jej wniesienie, a jeśli nie będzie to możliwe, to o oddalenie skargi z powodu braku legitymacji procesowej skarżącego oraz oczywistej bezzasadności skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p. p. s. a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym.
Jednym z tych wymagań jest, zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p. p. s. a., aby każde pismo - a więc i skarga - zawierało podpis strony.
Wniesiona przez Organizację Społeczną [...] z siedzibą w P. skarga została podpisana przez T. G., Z. T. i Z. B. Przy podpisach znajduje się adnotacja, iż są oni członkami zarządu.
Skarżący nie dołączył jednak do skargi dokumentu, z którego wynikałoby uprawnienie podpisanych pod skargą osób do reprezentowania Organizacji Społecznej [...] z siedzibą w P. W związku z tym pismem z dnia 16 listopada 2006 r. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie w terminie 7 dni dokumentu wykazującego osoby uprawnione do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji skarżącego - pod rygorem jego odrzucenia.
W wyznaczonym terminie skarżący nie wykonał wezwania, gdyż nadesłał dokumenty, z których nie wynika, aby podpisani pod skargą T. G., Z. T. i Z. B. mogli reprezentować skarżącego.
Stosownie do art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (tekst jednolity z 2001 r., nr 79, poz. 855 ze zm.) osoby w liczbie co najmniej trzech, pragnące założyć stowarzyszenie zwykłe, uchwalają regulamin działalności, określając w szczególności m. in. przedstawiciela reprezentującego stowarzyszenie.
Zgodnie ze zdaniem drugim § 19 regulaminu Organizacji lista obecności i uchwały podjęte na zebraniu założycielskim w dniu [...] października 2003 r. stanowią integralną część regulaminu.
Jedną z uchwał podjętych na tym zebraniu - będącą zgodnie ze zdaniem drugim § 19 regulaminu integralną jego częścią - jest uchwała w sprawie wyboru władz i wysokości składek (k. 30), którą wybrano osoby wchodzące w skład zarządu i komisji rewizyjnej.
W skład zarządu weszło sześć osób: Prezes – T. G., Zastępcy Prezesa – Z. T., Z. B., L. P. i Z. R. oraz Sekretarz i Skarbnik – A. Ł. Zgodnie z będącą częścią regulaminu Organizacji uchwałą o udzieleniu pełnomocnictw zarządowi (k.
- 31) jest on uprawniony do podjęcia wszelkich działań - a zatem i do wniesienia skargi - zmierzających do ustalenia lokalizacji obwodnicy K. w miejscu omijającym C. i P. od strony Wisły.
W świetle art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach uznać należy, że wskazanym przez regulamin przedstawicielem uprawnionym do reprezentacji Organizacji jest jej zarząd. Brak jest przy tym jakichkolwiek zapisów tak w regulaminie, jak i w w / w ustawie Prawo o stowarzyszeniach stanowiących, że podpisy tylko niektórych z członków zarządu wystarczają do tego, aby uznać, że Organizacja jest właściwie reprezentowana.
W związku powyższym okoliczność, że pod skargą podpisanych jest tylko trzech z sześciu członków zarządu nie pozwala na uznanie, że skarga wniesiona została przez zarząd, który jest uprawniony do reprezentowania skarżącego. Aby wniesienie skargi było skuteczne powinny być pod nią podpisane wszystkie osoby wchodzące w skład zarządu.
Na marginesie powyższych rozważań Sąd zaznacza, że nawet gdyby skarżący uzupełnił w terminie brak formalny polegający na nadesłaniu dokumentu, z którego wynika, że tylko niektóre osoby wchodzące w skład zarządu są uprawnione do reprezentacji skarżącego, to i tak skarga podlegałaby odrzuceniu z uwagi na jej przedwczesność.
Zgodnie bowiem z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym z dnia 8 marca 1990 r. (t. j.: Dz. U z 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm.), zwanej dalej "u. s. g.", każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
Zaskarżona uchwała dotyczy uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a więc jest ona podjęta w sprawie z zakresu administracji publicznej.
Zastrzegając kwestie związane z prawidłową reprezentacją (jedynie podpis Prezesa T. G.) spełniony został przez skarżącego także warunek dopuszczalności skargi polegający na wezwaniu do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, które to wezwanie zostało skierowane do organu w dniu 20 czerwca 2006 r.
Niemniej jednak wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia zostało skierowane przedwcześnie, ponieważ w dniu 20 czerwca 2006 r. naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego nie nastąpiło, albowiem zaskarżona uchwała w powyższym dniu jeszcze nie obowiązywała. Jeżeli warunkiem wejścia w życie aktu prawa miejscowego jest jego ogłoszenie w wojewódzkim dzienniku urzędowym, to wezwanie do usunięcia naruszenia może być skierowane dopiero po ogłoszeniu tego aktu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 kwietnia 2002 r., sygn. akt IV SA 3595/01, niepubl.).
Zaskarżona uchwała została ona ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa Mazowieckiego nr 178 z dnia 6 września 2006 r. pod poz. 6941 i - zgodnie z jej § 50 - weszła w życie po upływie 30 dni od jej ogłoszenia, tj. w dniu 7 października 2006 r. Naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia w rozumieniu art. 101 ust. 1 u. s. g. może być dokonane jedynie uchwałą, która weszła już w życie. To zaś oznacza, że w dniu wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia nie doszło do naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego, o którym mowa w art. 101 ust. 1 u. s. g.
Wniesienie wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia nie jest ograniczone żadnym terminem, toteż skarżący może wnieść je w każdym czasie po wejściu uchwały w życie.
Z takiej samej przyczyny przedwczesna jest skarga do sądu administracyjnego. Została ona wniesiona do Sądu w dniu 19 września 2006 r., tj. w dniu, w którym zaskarżona uchwała została już opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa Mazowieckiego, ale jeszcze nie weszła w życie, co nastąpiło - jak wskazano powyżej - w dniu 7 października 2006 r. Naruszenie interesu prawnego lub uprawnienia, o którym mowa w art. 101 ust. 1 u. s. g. musi wynikać z normy prawa materialnego kształtującej sytuację prawną wnoszącego skargę i zaistnieć w dacie wnoszenia skargi, a nie w przyszłości.
Skarżący, uwzględniając zasadę prawidłowej reprezentacji, może ponownie wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa zaskarżoną uchwałą, a następnie wnieść skargę do sądu administracyjnego.
W związku z powyższym na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p. p. s. a. skarga podlega odrzuceniu. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a p. p. s. a.