Uzasadnienie
Skarżący A. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Rady Gminy R. z dnia [...] października 2005 r. nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
Stosownie do treści art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. Nr 142 z 2001 r. poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa stanowi warunek dopuszczalności skargi.
W zgromadzonych materiałach sprawy brak było dowodu potwierdzającego skierowanie przez skarżącego do Rady Gminy R. wezwania do usunięcia naruszenia prawa, o którym mowa w art. 101 ust. 1 cytowanej wyżej ustawy. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia 8 stycznia 2007 r. wezwał skarżącego do wykazania, iż skarżący zwracał się do Rady Gminy R. z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.
Skarżący nie przedstawił dowodu, iż wyczerpał tryb przewidziany w art. 101 ust. 1 ustawy, albowiem z lektury przesłanego do Sądu pisma (noszącego datę sporządzenia 18 stycznia 2007 r.) wynika, że skarżący prowadził jedynie rozmowy prosząc o interwencję Radę Gminy R. Zatem należało uznać, iż skarga A. P. jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu przez Sąd.
Z tego też względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia