Uzasadnienie
Skarżąca K. Z. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [....] listopada 2009 r.
Zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisów w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221 poz. 2193) w związku z art. 233 oraz 219 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.), skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlega opłacie sądowej (wpisowi) w wysokości 500 złotych, którą skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika winna była uiścić przy wniesieniu skargi.
Stosownie do treść art. 221 ustawy P.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata bądź radcę prawnego, które są nienależycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania lub odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
Zgodnie natomiast z art. 47 § 3 cytowanej ustawy do pisma strony należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Z powodu nieuzupełnienia tych warunków formalnych pismo nie może otrzymać prawidłowego biegu.
W niniejszej sprawie wpis sądowy od skargi został uiszczony jedynie w kwocie 200 złotych, gdy tymczasem wynosi 500 złotych.
W związku z powyższym należy stwierdzić, iż skarga nie została należycie opłacona przez skarżącą reprezentowaną przez profesjonalnego pełnomocnika.
Nadto pełnomocnik skarżącej, pismem z dnia 8 lutego 2010 r. został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi - w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia - poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do występowania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi. Jak wynika z akt sprawy wezwanie sądu zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 11 lutego 2010r. Pozostało ono jednak bez odpowiedzi.
Wobec nieusunięcia braku formalnego skargi w zakreślonym przez Sąd terminie oraz jej nieopłacenia, skargę należało odrzucić.
W tych okolicznościach bez znaczenia pozostaje pismo skarżącej z dnia 8 lutego 2010 r. o cofnięciu skargi.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, z mocy art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 221 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.